adjectivefirst/second-declension adjective
daemonicus
daemonicus (feminine daemonica, neuter daemonicum)
Classical[dae̯ˈmɔ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[deˈmɔː.ni.kus]
Meaning
- adjectivedemonic, devilish
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | daemonicus | daemonica | daemonicum |
| genitive | daemonicī | daemonicae | daemonicī |
| dative | daemonicō | daemonicae | daemonicō |
| accusative | daemonicum | daemonicam | daemonicum |
| ablative | daemonicō | daemonicā | daemonicō |
| vocative | daemonice | daemonica | daemonicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | daemonicī | daemonicae | daemonica |
| genitive | daemonicōrum | daemonicārum | daemonicōrum |
| dative | daemonicīs | daemonicīs | daemonicīs |
| accusative | daemonicōs | daemonicās | daemonica |
| ablative | daemonicīs | daemonicīs | daemonicīs |
| vocative | daemonicī | daemonicae | daemonica |
daemŏnĭcus, a, um, adj., = δαιμονικός,
I. belonging to an evil spirit, demoniac, devilish (eccl. Lat.):
impetus, Tert. Res. Carn. 58: aras coli, Prud. στεφ. 36: fraudes, Lact. 4, 13, 16.Origins
Borrowed from Ancient Greek δαιμονικός (daimonikós).
Descendants
- Englishdemonic
- Italiandemonico
- Portuguesedemônico
- Romaniandemonic