noun · masculinesecond declension
Cȳrēnaeus1
Cȳrēnaeus m sg (genitive Cȳrēnaeī, feminine Cȳrēnaea)
Classical[kyː.reːˈnae̯.ʊs]Ecclesiastical[t͡ʃi.reˈnɛː.us]
Meaning
- Cyrenaean, Cyrenean, Cyrenian (native or inhabitant of Cyrene, Libya) (usually male)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cȳrēnaeus Cȳrēnaea | Cȳrēnaeī Cȳrēnaeae |
| genitive | Cȳrēnaeī Cȳrēnaeae | Cȳrēnaeōrum Cȳrēnaeārum |
| dative | Cȳrēnaeō Cȳrēnaeae | Cȳrēnaeīs |
| accusative | Cȳrēnaeum Cȳrēnaeam | Cȳrēnaeōs Cȳrēnaeās |
| ablative | Cȳrēnaeō Cȳrēnaeā | Cȳrēnaeīs |
| vocative | Cȳrēnaee Cȳrēnaea | Cȳrēnaeī Cȳrēnaeae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Κυρηναῖος (Kurēnaîos), from Κυρήνη (Kurḗnē) + -αῖος (-aîos). By surface analysis, Cȳrēn(ē) + -aeus.
Descendants
- EnglishCyrenaean
- EnglishCyrenean
- Frenchcyrénéen
- FrenchCyrénéen
- Italiancireneo
- Portuguesecireneu
- Spanishcireneo