noun · masculinesecond declension
cyclus
cyclus m (genitive cyclī)
Classical[ˈky.kɫʊs]Ecclesiastical[ˈt͡ʃiː.klus]
Meaning
- masculinea circle
- masculinea cycle, recurring period
- masculinea branding implement
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cyclus | cyclī |
| genitive | cyclī | cyclōrum |
| dative | cyclō | cyclīs |
| accusative | cyclum | cyclōs |
| ablative | cyclō | cyclīs |
| vocative | cycle | cyclī |
cȳ^clus, i, m., = κύκλος,
I. a circle.
I. Lit.:
cycli axium, Isid. Orig. 3, 36.—II. Transf.
A. Astron. t. t., a cycle, recurring period:
paschalis, the Easter cycle of ninety-five years, Isid. Orig. 6, 17, 1: lunae, the lunar cycle of nineteen years, id. ib. 6, 17, 5.—B. Med. t. t., a periodic change, a recurrence:
resumptionis, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 21: metasyncriticus, id. ib. 1, 1, 24; cf.: cyclo curare, Veg. Art. Vet. 5, 5, 3; 3, 6, 1.— III. An instrument for branding, Veg. Vet. 2, 5, 3; 2, 6, 11.
Origins
From Ancient Greek κύκλος (kúklos, “circle”).
Elsewhere
- Catalancicle
- Frenchcycle
- GermanZyklus
- Italianciclo
- Englishcyclefrom Middle English cicle
- Portugueseciclo
- Romanianciclu
- Spanishciclo
- Albaniancikël
- Dutchcyclus
Norwegian
- Bokmålsyklus
- Bokmålsykkel
- Nynorsksyklus
- Nynorsksykkel