proper noun · masculinesecond declension
Cusus
Cusus m sg (genitive Cusī)
Classical[ˈkʊ.sʊs]Ecclesiastical[ˈkuː.s̬us]
Meaning
- masculinesingularA tributary river of the Danube mentioned by Tacitus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cusus | — |
| genitive | Cusī | — |
| dative | Cusō | — |
| accusative | Cusum | — |
| ablative | Cusō | — |
| vocative | Cuse | — |