proper noun · masculinesecond declension
Cuspius
Cuspius m sg (genitive Cuspiī or Cuspī)
Classical[ˈkʊs.pi.ʊs]Ecclesiastical[ˈkus.pi.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- masculinesingularCuspius Fadus, a Roman procurator
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cuspius | — |
| genitive | Cuspiī Cuspī | — |
| dative | Cuspiō | — |
| accusative | Cuspium | — |
| ablative | Cuspiō | — |
| vocative | Cuspī | — |