noun · femininefirst declension
cūpula
cūpula f (genitive cūpulae)
Classical[ˈkuː.pʊ.ɫa]Ecclesiastical[ˈkuː.pu.la]
Meaning
- A small tub or cask.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cūpula | cūpulae |
| genitive | cūpulae | cūpulārum |
| dative | cūpulae | cūpulīs |
| accusative | cūpulam | cūpulās |
| ablative | cūpulā | cūpulīs |
| vocative | cūpula | cūpulae |
cūpŭla, ae, f. dim. 1. cupa,
I. a little tub or cask, Dig. 33, 6, 3.—
II. A small burying-vault: Renier, Inscr. Afric. 3373; 3584 al.—Sync. form CVPLA, Inscr. Afric. 3172.
cūpŭla, ae, f. dim. 2. cupa,
I. a small, crooked handle, Cato, R. R. 21, 3.
Origins
Proto-Indo-European *kewp-der. Latin cūpa Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ula Latin cupula Diminutive from cūpa + -ula.
Descendants
- Italiancupola
- Englishcupula
- GermanKübelfrom Old High German kubilo
- Siciliancùpula