proper noun · masculinethird declension
Culleō
Culleō m sg (genitive Culleōnis)
Classical[ˈkʊl.le.oː]Ecclesiastical[ˈkul.le.o]
Meaning
- A Roman cognomen — famously held by
- Quintus Terentius Culleo, a Roman senator
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Culleō | — |
| genitive | Culleōnis | — |
| dative | Culleōnī | — |
| accusative | Culleōnem | — |
| ablative | Culleōne | — |
| vocative | Culleō | — |
Origins
From culleus (“sack”).