determinerfirst/second-declension determiner with an indeclinable portion
cuiusvīs
cuiusvīs (feminine cuiavīs, neuter cuiumvīs)
Classical[kʊjˈjʊs.wiːs]Ecclesiastical[kuˈjuz.vis]
Meaning
- determinerto whomever pertaining, whosesoever, of anyone soever
cūjavīs ōrātiō īnsimulārī potest
The discourse of anyone whatsoever may be assailed/falsely accused/misalleged.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cuiusvīs | cuiavīs | cuiumvīs |
| genitive | cuiīvīs | cuiaevīs | cuiīvīs |
| dative | cuiōvīs | cuiaevīs | cuiōvīs |
| accusative | cuiumvīs | cuiamvīs | cuiumvīs |
| ablative | cuiōvīs | cuiāvīs | cuiōvīs |
| vocative | cuievīs | cuiavīs | cuiumvīs |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cuiīvīs | cuiaevīs | cuiavīs |
| genitive | cuiōrumvīs | cuiārumvīs | cuiōrumvīs |
| dative | cuiīsvīs | cuiīsvīs | cuiīsvīs |
| accusative | cuiōsvīs | cuiāsvīs | cuiavīs |
| ablative | cuiīsvīs | cuiīsvīs | cuiīsvīs |
| vocative | cuiīvīs | cuiaevīs | cuiavīs |
cūjusvis, cujavis, cujumvis from cujus-vis, gen. of quivis,
I. to whomever pertaining, whosesoever, of any one:
cujavis oratio insimulari potest, si, etc., App. Mag. p. 326, 13.Origins
Use as an indefinite determiner of the common genitive singular forms of quīvīs.