LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

cuiās

cuiās (genitive cuiātis)
Classical[kʊjˈjaːs]Ecclesiastical[kuˈjas]

Meaning

  1. one terminationwhence?, of what country?, from what place?, of what people?, of which kin?
    Socrates quidem cum rogaretur, cuiatem se esse diceret, 'mundanum' inquit; totius enim mundi se incolam et civem arbitrabatur.Socrates, when asked where he would say he was from; said "from the world"; for he judged himself an inhabitant and citizen of the whole world.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes 5.108

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecuiāscuiāscuiās
genitivecuiātiscuiātiscuiātis
dativecuiātīcuiātīcuiātī
accusativecuiātemcuiātemcuiās
ablativecuiātī
cuiāte
cuiātī
cuiāte
cuiātī
cuiāte
vocativecuiāscuiāscuiās
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecuiātēscuiātēscuiātia
genitivecuiātiumcuiātiumcuiātium
dativecuiātibuscuiātibuscuiātibus
accusativecuiātīs
cuiātēs
cuiātīs
cuiātēs
cuiātia
ablativecuiātibuscuiātibuscuiātibus
vocativecuiātēscuiātēscuiātia

cūjas (archaic quōjas), ātis, or (anteand post-class.) uncontr. cūjātis, is,
I. pron. interrog. [pronom. stem quo-; cf.: quis, qui], whence originating? of what country, family, or town? whence? from what place? = ποδαπός; nom. cujatis (quoj-), Enn. ap. Cic. Balb. 22, 51; Att. ap. Non. p. 426, 24; Plaut. Curc. 3, 37; id. Men. 2, 2, 66; id. Poen. prol. 109; 5, 2, 33; App. M. 1, p. 104, 16; 8, p. 212, 31: quem cum percunctaretur Scipio, quis et cujas et cur id aetatis in castris fuisset? etc., Liv. 27, 19, 9: Socrates cum rogaretur, cujatem se esse diceret, Mundanum inquit, etc., Cic. Tusc. 5, 37, 108: cujates estis? aut quo ex oppido? Plaut. Poen. 5, 2, 34.

Origins

From cuius + -ās (gentilic suffix).

Quick answers

What does cuiās mean in Latin?
cuiās, a adjective, means “whence?, of what country?, from what place?, of what people?, of which kin?”.
How do you pronounce cuiās?
In classical Latin, [kʊjˈjaːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kuˈjas].