LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cucumerīnus

cucumerīnus (feminine cucumerīna, neuter cucumerīnum)
Classical[kʊ.kʊ.mɛˈriː.nʊs]Ecclesiastical[ku.ku.meˈriː.nus]

Meaning

  1. New Latinadjectiverelationalcucumber

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecucumerīnuscucumerīnacucumerīnum
genitivecucumerīnīcucumerīnaecucumerīnī
dativecucumerīnōcucumerīnaecucumerīnō
accusativecucumerīnumcucumerīnamcucumerīnum
ablativecucumerīnōcucumerīnācucumerīnō
vocativecucumerīnecucumerīnacucumerīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecucumerīnīcucumerīnaecucumerīna
genitivecucumerīnōrumcucumerīnārumcucumerīnōrum
dativecucumerīnīscucumerīnīscucumerīnīs
accusativecucumerīnōscucumerīnāscucumerīna
ablativecucumerīnīscucumerīnīscucumerīnīs
vocativecucumerīnīcucumerīnaecucumerīna

Origins

From cucumis.

Quick answers

What does cucumerīnus mean in Latin?
cucumerīnus, a adjective, means “cucumber”.
How do you pronounce cucumerīnus?
In classical Latin, [kʊ.kʊ.mɛˈriː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ku.ku.meˈriː.nus].