proper noun · masculinesecond declension
Cūarius
Cūarius m sg (genitive Cūariī or Cūarī)
Classical[kuːˈa.ri.ʊs]Ecclesiastical[kuˈaː.ri.us]
Meaning
- A river of Boeotia mentioned by Strabo
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cūarius | — |
| genitive | Cūariī Cūarī | — |
| dative | Cūariō | — |
| accusative | Cūarium | — |
| ablative | Cūariō | — |
| vocative | Cūarī | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Κουάριος (Kouários).