proper noun · masculinesecond declension
Critōnius
Critōnius m sg (genitive Critōniī or Critōnī)
Classical[krɪˈtoː.ni.ʊs]Ecclesiastical[kriˈtɔː.ni.us]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- Lucius Critonius, a Roman aedilis
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Critōnius | — |
| genitive | Critōniī Critōnī | — |
| dative | Critōniō | — |
| accusative | Critōnium | — |
| ablative | Critōniō | — |
| vocative | Critōnī | — |