noun · neutersecond declension
crepitulum
crepitulum n (genitive crepitulī)
Classical[krɛˈpɪ.tʊ.ɫũː]Ecclesiastical[kreˈpiː.tu.lum]
Meaning
- neuterA kind of headgear
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | crepitulum | crepitula |
| genitive | crepitulī | crepitulōrum |
| dative | crepitulō | crepitulīs |
| accusative | crepitulum | crepitula |
| ablative | crepitulō | crepitulīs |
| vocative | crepitulum | crepitula |
crĕpĭtŭlum (crĕpic-; i, n.) ornamentum capitis, idem enim in capitis motu crepitum facit, Paul. ex Fest. p. 52, 19 Müll. —Form crĕpĭdŭlum, Tert. Pall. 4.
Origins
From crepō (“to rattle”).