LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Cracus

Cracus m sg (genitive Cracī)
Classical[ˈkra.kʊs]Ecclesiastical[ˈkraː.kus]

Meaning

  1. masculinesingulara male given name from Polish
    Pertaesi tandem horum regiminis, iteru ad unum aliquem Reipubl. praeficiendum Gnesnam coveniunt, ibiq; post varias consultationes ad Cracum virum opinione virtutis clarum, & opibus clientelisq; potentem unanimes Principatum deferunt.Finally, tired of their rule, they again met at Gniezno to appoint one person to head the Republic, and there, after various consultations, they unanimously conferred the Principality on Cracus, a man renowned for his virtue and powerful in his clientele.1626, Salomon Neugebauer, “Cracus.”, in Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, pages 3-4:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCracus—
genitiveCracī—
dativeCracō—
accusativeCracum—
ablativeCracō—
vocativeCrace—

Origins

Borrowed from Polish Krakus.

Quick answers

What does Cracus mean in Latin?
Cracus, a proper noun, means “a male given name from Polish”.
What is the genitive of Cracus?
The genitive singular is Cracī. Cracus is masculine, second declension.
How do you pronounce Cracus?
In classical Latin, [ˈkra.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkraː.kus].