adjectivefirst/second-declension adjective
cotīdiānus
cotīdiānus (feminine cotīdiāna, neuter cotīdiānum)
Classical[kɔ.tiː.diˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ko.ti.diˈaː.nus]
Meaning
- adjectivedaily, everyday, quotidian
Cōtīdiānam refice nauseam nummīs
86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 4.37 (meter: choliamb, in a poem where every line begins with a heavy syllable)Lēvis drōpace tū cotīdiānō
86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 10.65 (meter: hendecasyllable) - adjectiveordinary, pedestrian
Latīnē defined in Latin in our graded readers
omnis diēīcotīdiānus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 4
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cotīdiānus | cotīdiāna cottīdiāna, quotīdiāna | cotīdiānum cottīdiānum, quotīdiānum |
| genitive | cotīdiānī cottīdiānī, quotīdiānī | cotīdiānae cottīdiānae, quotīdiānae | cotīdiānī cottīdiānī, quotīdiānī |
| dative | cotīdiānō cottīdiānō, quotīdiānō | cotīdiānae cottīdiānae, quotīdiānae | cotīdiānō cottīdiānō, quotīdiānō |
| accusative | cotīdiānum cottīdiānum, quotīdiānum | cotīdiānam cottīdiānam, quotīdiānam | cotīdiānum cottīdiānum, quotīdiānum |
| ablative | cotīdiānō cottīdiānō, quotīdiānō | cotīdiānā cottīdiānā, quotīdiānā | cotīdiānō cottīdiānō, quotīdiānō |
| vocative | cotīdiāne cottīdiāne, quotīdiāne | cotīdiāna cottīdiāna, quotīdiāna | cotīdiānum cottīdiānum, quotīdiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cotīdiānī cottīdiānī, quotīdiānī | cotīdiānae cottīdiānae, quotīdiānae | cotīdiāna cottīdiāna, quotīdiāna |
| genitive | cotīdiānōrum cottīdiānōrum, quotīdiānōrum | cotīdiānārum cottīdiānārum, quotīdiānārum | cotīdiānōrum cottīdiānōrum, quotīdiānōrum |
| dative | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs |
| accusative | cotīdiānōs cottīdiānōs, quotīdiānōs | cotīdiānās cottīdiānās, quotīdiānās | cotīdiāna cottīdiāna, quotīdiāna |
| ablative | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs | cotīdiānīs cottīdiānīs, quotīdiānīs |
| vocative | cotīdiānī cottīdiānī, quotīdiānī | cotīdiānae cottīdiānae, quotīdiānae | cotīdiāna cottīdiāna, quotīdiāna |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- victus cotidianus
- daily bread.
- cotidiani sermonis usus
- the ordinary usage of language, everyday speech.
- sermo familiaris et cotidianus
- the ordinary usage of language, everyday speech.
- sermo cotidianus, or simply sermo
- conversational language.
- accedere ad cotidiani sermonis genus
- to adopt the language of everyday life.
- copiae cotidianis sumptibus suppetunt (vid. sect. IV. 2, note suppeditare...)
- his means suffice to defray daily expenses.
cō^tīdĭānus, cŏtīdĭe, etc., v. cottid-.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cotīdiānus, cotīdiē see cottīdi-.
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin cotīdiānus From cotīdiē + -ānus.