LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

corrēctivus

corrēctivus (feminine corrēctiva, neuter corrēctivum)
Classical[kɔrˈreːk.tɪ.wʊs]Ecclesiastical[korˈrɛk.ti.vus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectivecorrective, reformative

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecorrēctivuscorrēctivacorrēctivum
genitivecorrēctivīcorrēctivaecorrēctivī
dativecorrēctivōcorrēctivaecorrēctivō
accusativecorrēctivumcorrēctivamcorrēctivum
ablativecorrēctivōcorrēctivācorrēctivō
vocativecorrēctivecorrēctivacorrēctivum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecorrēctivīcorrēctivaecorrēctiva
genitivecorrēctivōrumcorrēctivārumcorrēctivōrum
dativecorrēctivīscorrēctivīscorrēctivīs
accusativecorrēctivōscorrēctivāscorrēctiva
ablativecorrēctivīscorrēctivīscorrēctivīs
vocativecorrēctivīcorrēctivaecorrēctiva

Origins

From corrigō + -īvus.

Descendants
  • Catalancorrectiu
  • Frenchcorrectif
  • Germankorrektiv
  • Portuguesecorretivo
  • Spanishcorrectivo
  • Indonesiankorektiffrom French correctif

Quick answers

What does corrēctivus mean in Latin?
corrēctivus, a adjective, means “corrective, reformative”.
How do you pronounce corrēctivus?
In classical Latin, [kɔrˈreːk.tɪ.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [korˈrɛk.ti.vus].