LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Coriolānus1

Coriolānus (feminine Coriolāna, neuter Coriolānum)
Classical[kɔ.ri.ɔˈɫaː.nʊs]Ecclesiastical[ko.ri.oˈlaː.nus]

Meaning

  1. adjectiveOf, or from, Coriolī.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeCoriolānusCoriolānaCoriolānum
genitiveCoriolānīCoriolānaeCoriolānī
dativeCoriolānōCoriolānaeCoriolānō
accusativeCoriolānumCoriolānamCoriolānum
ablativeCoriolānōCoriolānāCoriolānō
vocativeCoriolāneCoriolānaCoriolānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeCoriolānīCoriolānaeCoriolāna
genitiveCoriolānōrumCoriolānārumCoriolānōrum
dativeCoriolānīsCoriolānīsCoriolānīs
accusativeCoriolānōsCoriolānāsCoriolāna
ablativeCoriolānīsCoriolānīsCoriolānīs
vocativeCoriolānīCoriolānaeCoriolāna

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Coriolānus From Corioli (“name of a town”) + -ānus (“-an”, adjectival derivational suffix).

proper noun · masculinesecond declension
Coriolānus2
Coriolānus m (genitive Coriolānī)
Classical[kɔ.ri.ɔˈɫaː.nʊs]Ecclesiastical[ko.ri.oˈlaː.nus]

Meaning

  1. A Roman cognomen — famously held by
  2. Gnaeus (or Gāius) Mārcius Coriolānus, a Roman general

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCoriolānusCoriolānī
genitiveCoriolānīCoriolānōrum
dativeCoriolānōCoriolānīs
accusativeCoriolānumCoriolānōs
ablativeCoriolānōCoriolānīs
vocativeCoriolāneCoriolānī

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Coriolānus From Corioli (“name of a town”) + -ānus (“-an”, adjectival derivational suffix).

Descendants
  • ItalianCoriolano

Quick answers

What does Coriolānus mean in Latin?
Coriolānus, a adjective, means “Of, or from, Coriolī.”.
How do you pronounce Coriolānus?
In classical Latin, [kɔ.ri.ɔˈɫaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.ri.oˈlaː.nus].