LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cooperātiō

cooperātiō f (genitive cooperātiōnis)

Meaning

  1. cooperation

Declension

declension
formsingularplural
nominativecooperātiōcooperātiōnēs
genitivecooperātiōniscooperātiōnum
dativecooperātiōnīcooperātiōnibus
accusativecooperātiōnemcooperātiōnēs
ablativecooperātiōnecooperātiōnibus
vocativecooperātiōcooperātiōnēs

cŏ-ŏpĕrātĭo, ōnis, f.,
I. co-operation, Quint. Decl. 16 fin.; Cassiod. Complex. Tit. 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincooperātiō

Latin operātiō Latin cooperātiō From co- + operātiō.

Descendants
  • Catalancooperació
  • Englishcooperation
  • Frenchcoopération
  • Italiancooperazione
  • Occitancooperacion
  • Portuguesecooperação
  • Romaniancooperație
  • Spanishcooperación
  • Bulgarianкооперация
  • Galiciancooperación

Quick answers

What does cooperātiō mean in Latin?
cooperātiō, a noun, means “cooperation”.
What is the genitive of cooperātiō?
The genitive singular is cooperātiōnis. cooperātiō is feminine, third declension.
Where does cooperātiō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cooperātiō.