noun · femininethird declension
contribūtiō
contribūtiō f (genitive contribūtiōnis)
Classical[kɔn.trɪˈbuː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.triˈbut.t͡si.o]
Meaning
- payment, contribution
- distribution
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | contribūtiō | contribūtiōnēs |
| genitive | contribūtiōnis | contribūtiōnum |
| dative | contribūtiōnī | contribūtiōnibus |
| accusative | contribūtiōnem | contribūtiōnēs |
| ablative | contribūtiōne | contribūtiōnibus |
| vocative | contribūtiō | contribūtiōnēs |
contrĭbūtĭo, ōnis, f. contribuo (postclass.).
I. A dividing, distributing:
debiti et crediti, Dig. 16, 2, 1: in contributionem venire, ib. 24, 3, 7, § 4; 35, 2, 30, § 8.—II. A contribution:
omnium, Dig. 14, 2, 1.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin contribūtiō From contribūō + -tiō.
Descendants
- Catalancontribució
- Frenchcontribution
- Italiancontribuzione
- Occitancontribucion
- Portuguesecontribuição
- Romaniancontribuție
- Spanishcontribución
- Dalmatiancontributiaun
- Galiciancontribución
- Russianконтрибу́ция