LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

contentiōsus

contentiōsus (feminine contentiōsa, neuter contentiōsum)
Classical[kɔn.tɛn.tiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[kon.ten.t͡siˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivecontentious, disputatious
  2. adjectiveheadstrong, obstinate, pertinacious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontentiōsuscontentiōsacontentiōsum
genitivecontentiōsīcontentiōsaecontentiōsī
dativecontentiōsōcontentiōsaecontentiōsō
accusativecontentiōsumcontentiōsamcontentiōsum
ablativecontentiōsōcontentiōsācontentiōsō
vocativecontentiōsecontentiōsacontentiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontentiōsīcontentiōsaecontentiōsa
genitivecontentiōsōrumcontentiōsārumcontentiōsōrum
dativecontentiōsīscontentiōsīscontentiōsīs
accusativecontentiōsōscontentiōsāscontentiōsa
ablativecontentiōsīscontentiōsīscontentiōsīs
vocativecontentiōsīcontentiōsaecontentiōsa

contentĭōsus, a, um, adj. contentio,
I. pertaining to contention, contentious, disputatious, headstrong, obstinate, pertinacious (mostly post-class.): contentiosa et pugnax oratio, Plin. Ep. 2, 19, 4: jurisdictio, Dig. 1, 16, 2.—Comp.: quid contentiosius, quam, etc., Aug. Ep. 174: pernicies, obstinate, App. M. 8, p. 202, 23.—Adv.: con-tentĭōsē, pertinaciously, obstinately: dicere, Hier. ad Jovin. 2, 10.—Comp.: loqui, Quint. Decl. 18, 6.—Sup., Aug. Civ. Dei, 20, 1.

Origins

From contentiō + -ōsus.

Descendants
  • Catalancontenciós
  • Englishcontentious
  • Frenchcontentieux
  • Italiancontenzioso
  • Portuguesecontencioso
  • Romaniancontențios
  • Spanishcontencioso

Quick answers

What does contentiōsus mean in Latin?
contentiōsus, a adjective, means “contentious, disputatious; headstrong, obstinate, pertinacious”.
How do you pronounce contentiōsus?
In classical Latin, [kɔn.tɛn.tiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.ten.t͡siˈɔː.s̬us].