LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cōnsternātiō

cōnsternātiō f (genitive cōnsternātiōnis)

Meaning

  1. confusion, dismay, alarm, disquietude, disturbance
  2. tumult, disorder; sedition; mutiny

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnsternātiōcōnsternātiōnēs
genitivecōnsternātiōniscōnsternātiōnum
dativecōnsternātiōnīcōnsternātiōnibus
accusativecōnsternātiōnemcōnsternātiōnēs
ablativecōnsternātiōnecōnsternātiōnibus
vocativecōnsternātiōcōnsternātiōnēs

consternātĭo, ōnis, f. 2. consterno (not ante-Aug.; mostly in histt.),
I. confusion, dismay, consternation, alarm, disquietude, disturbance.
I. In gen.: pavor et consternatio mentis, Tac. A. 13, 16: quae causa irae consternationisque subitae foret, Liv. 28, 25, 5 Weissenb. ad loc.: muliebris, id. 34, 2, 6: creditorum, Val. Max. 9, 7, 4: populi, id. 9, 15, 4; Suet. Calig. 51; id. Claud. 12.—*
B. Transf., of the fright of horses (with pavor), Liv. 37, 42, 1.—
II. In partic., mutiny, tumult, disorder, sedition, Liv. 34, 2, 6; Tac. A. 1, 39: neque plures consternatione proximā insanisse crediderim, id. H. 1, 83 fin.; 2, 49; 4, 50: excusare apud regem consternationem suam, Curt. 5, 10, 8: interfectis consternationis auctoribus, id. 7, 10, 13; 8, 1, 24.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnsternātiō From cōnsternō + -tiō.

Descendants
  • Frenchconsternation
  • Englishconsternationfrom French consternation
  • Portugueseconsternação
  • Spanishconsternación

Quick answers

What does cōnsternātiō mean in Latin?
cōnsternātiō, a noun, means “confusion, dismay, alarm, disquietude, disturbance; tumult, disorder; sedition”.
What is the genitive of cōnsternātiō?
The genitive singular is cōnsternātiōnis. cōnsternātiō is feminine, third declension.