adjectivefirst/second-declension adjective
Cōnstantīniānus
Cōnstantīniānus (feminine Cōnstantīniāna, neuter Cōnstantīniānum)
Classical[kõː.stan.tiː.niˈaː.nʊs]Ecclesiastical[kon.stan.ti.niˈaː.nus]
Meaning
- adjectivepertaining to one named Cōnstantīnus
- adjectiveespeciallypertaining to Constantine the Great, his family or dynasty
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cōnstantīniānus | Cōnstantīniāna | Cōnstantīniānum |
| genitive | Cōnstantīniānī | Cōnstantīniānae | Cōnstantīniānī |
| dative | Cōnstantīniānō | Cōnstantīniānae | Cōnstantīniānō |
| accusative | Cōnstantīniānum | Cōnstantīniānam | Cōnstantīniānum |
| ablative | Cōnstantīniānō | Cōnstantīniānā | Cōnstantīniānō |
| vocative | Cōnstantīniāne | Cōnstantīniāna | Cōnstantīniānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Cōnstantīniānī | Cōnstantīniānae | Cōnstantīniāna |
| genitive | Cōnstantīniānōrum | Cōnstantīniānārum | Cōnstantīniānōrum |
| dative | Cōnstantīniānīs | Cōnstantīniānīs | Cōnstantīniānīs |
| accusative | Cōnstantīniānōs | Cōnstantīniānās | Cōnstantīniāna |
| ablative | Cōnstantīniānīs | Cōnstantīniānīs | Cōnstantīniānīs |
| vocative | Cōnstantīniānī | Cōnstantīniānae | Cōnstantīniāna |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin -iānus Latin Cōnstantīniānus From Cōnstantīnus + -iānus.
Descendants
- EnglishConstantinian
- FrenchConstantinien
- ItalianConstantiniano