LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnsōlātōrius

cōnsōlātōrius (feminine cōnsōlātōria, neuter cōnsōlātōrium, adverb cōnsōlātōriē)
Classical[kõː.soː.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.so.laˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveconsolatory, comforting

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsōlātōriuscōnsōlātōriacōnsōlātōrium
genitivecōnsōlātōriīcōnsōlātōriaecōnsōlātōriī
dativecōnsōlātōriōcōnsōlātōriaecōnsōlātōriō
accusativecōnsōlātōriumcōnsōlātōriamcōnsōlātōrium
ablativecōnsōlātōriōcōnsōlātōriācōnsōlātōriō
vocativecōnsōlātōriecōnsōlātōriacōnsōlātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsōlātōriīcōnsōlātōriaecōnsōlātōria
genitivecōnsōlātōriōrumcōnsōlātōriārumcōnsōlātōriōrum
dativecōnsōlātōriīscōnsōlātōriīscōnsōlātōriīs
accusativecōnsōlātōriōscōnsōlātōriāscōnsōlātōria
ablativecōnsōlātōriīscōnsōlātōriīscōnsōlātōriīs
vocativecōnsōlātōriīcōnsōlātōriaecōnsōlātōria

consōlātōrĭus, a, um, adj. consolor,
I. pertaining to consolation, consolatory, of consolation (rare): litterae, letters of consolation, * Cic. Att. 13, 20, 1: codicilli, * Suet. Oth. 10.—* Adv.: consōlātōrĭē, in a consolatory manner: compellare aliquem (opp. increpative), Sid. Ep. 6, 9.

Origins

From cōnsōlor + -tōrius.

Quick answers

What does cōnsōlātōrius mean in Latin?
cōnsōlātōrius, a adjective, means “consolatory, comforting”.
How do you pronounce cōnsōlātōrius?
In classical Latin, [kõː.soː.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.so.laˈtɔː.ri.us].