adjectivefirst/second-declension adjective
cōnsōlātōrius
cōnsōlātōrius (feminine cōnsōlātōria, neuter cōnsōlātōrium, adverb cōnsōlātōriē)
Classical[kõː.soː.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.so.laˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveconsolatory, comforting
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsōlātōrius | cōnsōlātōria | cōnsōlātōrium |
| genitive | cōnsōlātōriī | cōnsōlātōriae | cōnsōlātōriī |
| dative | cōnsōlātōriō | cōnsōlātōriae | cōnsōlātōriō |
| accusative | cōnsōlātōrium | cōnsōlātōriam | cōnsōlātōrium |
| ablative | cōnsōlātōriō | cōnsōlātōriā | cōnsōlātōriō |
| vocative | cōnsōlātōrie | cōnsōlātōria | cōnsōlātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsōlātōriī | cōnsōlātōriae | cōnsōlātōria |
| genitive | cōnsōlātōriōrum | cōnsōlātōriārum | cōnsōlātōriōrum |
| dative | cōnsōlātōriīs | cōnsōlātōriīs | cōnsōlātōriīs |
| accusative | cōnsōlātōriōs | cōnsōlātōriās | cōnsōlātōria |
| ablative | cōnsōlātōriīs | cōnsōlātōriīs | cōnsōlātōriīs |
| vocative | cōnsōlātōriī | cōnsōlātōriae | cōnsōlātōria |
consōlātōrĭus, a, um, adj. consolor,
I. pertaining to consolation, consolatory, of consolation (rare): litterae, letters of consolation, * Cic. Att. 13, 20, 1: codicilli, * Suet. Oth. 10.—* Adv.: consōlātōrĭē, in a consolatory manner:
compellare aliquem (opp. increpative), Sid. Ep. 6, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsōlātōrius adj.
consolator, comforting: litterae, of condolence.
Origins
From cōnsōlor + -tōrius.