noun · femininethird declension
cōnsōlātiō
cōnsōlātiō f (genitive cōnsōlātiōnis)
Classical[kõː.soːˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.soˈlat.t͡si.o]
Meaning
- consolation
quoniam, sīcut abundant passiōnēs Chrīstī in nōbīs, ita per Chrīstum abundat et cōnsōlātiō nostra.
For just as the sufferings of Christ are abundant for us, so also our consolation is abundant through Christ.1986, Holy See, “Epistula II ad Corinthios 1:5 [2 Corinthians 1:5]”, in NRSV, transl., Nova Vulgata: - comfort
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsōlātiō | cōnsōlātiōnēs |
| genitive | cōnsōlātiōnis | cōnsōlātiōnum |
| dative | cōnsōlātiōnī | cōnsōlātiōnibus |
| accusative | cōnsōlātiōnem | cōnsōlātiōnēs |
| ablative | cōnsōlātiōne | cōnsōlātiōnibus |
| vocative | cōnsōlātiō | cōnsōlātiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- nihil habere consolationis
- to afford no consolation.
consōlātĭo, ōnis, f. id.,
I. a consoling, consolation, comfort (in good prose; most freq. in Cic.).
I. In gen.: uti consolatione, Cic. Prov. Cons. 7, 15:
non egere consolatione, id. Tusc. 3, 32, 77; id. Brut. 96, 330: stultam senectutem praeterita aetas nullā consolatione permulcere potest, id. Sen. 2, 4.—With gen. subj.: litterarum tuarum, Cic. Fam. 5, 13, 1: Epicuri, id. Tusc. 3, 22, 78.—With gen. obj.: malorum, Cic. Fam. 6, 4, 2.—In plur., Cic. Tusc. 3, 30, 73; 3, 32, 77.—B. Meton., a consolatory discourse or treatise, Cic. de Or. 3, 55, 211; Quint. 10, 1, 47; 11, 3, 153.—
II. Esp., the title of a lost treatise of Cicero: De Consolatione, a fragm. of which is given by B. and K., Cic. Opera, xi. pp. 71-75.—
B. An encouraging, encouragement:
timoris, an alleviating, Cic. Att. 1, 17, 6; Hirt. B. G. 8, 38; Auct. B. Alex. 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsōlātiō ōnis, f
consolor, a consoling, consolation, comfort: uti consolatione: non egere consolatione: senectutem nullā consolatione permulcere: litterarum tuarum: malorum: consolationibus levari.—A consolatory discourse: Ciceronis.—An encouragement, alleviation: timoris.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnsōlātiō
Latin sōlor Latin cōnsōlor Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnsōlātiō From cōnsōlor + -tiō.
Descendants
- Catalanconsolació
- Englishconsolation
- Frenchconsolation
- Italianconsolazione
- Occitanconsolacion
- Portugueseconsolação
- Spanishconsolación
- Aragoneseconsolación
- Asturianconsolación
- Corsicanconsolazione