LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no perfect or supine stems

cōnsimilō

cōnsimilō (present infinitive cōnsimilāre)
Classical[kõːˈsɪ.mɪ.ɫoː]Ecclesiastical[konˈsiː.mi.lo]

Meaning

  1. to compare

Conjugation conjugation 1 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsimilōcōnsimilābamcōnsimilābō———
2nd sg.cōnsimilāscōnsimilābāscōnsimilābis———
3rd sg.cōnsimilatcōnsimilābatcōnsimilābit———
1st pl.cōnsimilāmuscōnsimilābāmuscōnsimilābimus———
2nd pl.cōnsimilātiscōnsimilābātiscōnsimilābitis———
3rd pl.cōnsimilantcōnsimilābantcōnsimilābunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsimilemcōnsimilārem——
2nd sg.cōnsimilēscōnsimilārēs——
3rd sg.cōnsimiletcōnsimilāret——
1st pl.cōnsimilēmuscōnsimilārēmus——
2nd pl.cōnsimilētiscōnsimilārētis——
3rd pl.cōnsimilentcōnsimilārent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnsimilorcōnsimilābarcōnsimilābor
2nd sg.cōnsimilāris
cōnsimilāre
cōnsimilābāris
cōnsimilābāre
cōnsimilāberis
cōnsimilābere
3rd sg.cōnsimilāturcōnsimilābāturcōnsimilābitur
1st pl.cōnsimilāmurcōnsimilābāmurcōnsimilābimur
2nd pl.cōnsimilāminīcōnsimilābāminīcōnsimilābiminī
3rd pl.cōnsimilanturcōnsimilābanturcōnsimilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnsimilercōnsimilārer
2nd sg.cōnsimilēris
cōnsimilēre
cōnsimilārēris
cōnsimilārēre
3rd sg.cōnsimilēturcōnsimilārētur
1st pl.cōnsimilēmurcōnsimilārēmur
2nd pl.cōnsimilēminīcōnsimilārēminī
3rd pl.cōnsimilenturcōnsimilārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsimilācōnsimilāre
pres. 2nd pl.cōnsimilātecōnsimilāminī
fut. 2nd sg.cōnsimilātōcōnsimilātor
fut. 3rd sg.cōnsimilātōcōnsimilātor
fut. 2nd pl.cōnsimilātōte—
fut. 3rd pl.cōnsimilantōcōnsimilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsimilārecōnsimilārī
present participlecōnsimilāns—
future participle—cōnsimilandus
cōnsimilanda, cōnsimilandā, cōnsimilandae, cōnsimilandam, cōnsimilandārum, cōnsimilandās, cōnsimilande, cōnsimilandīs, cōnsimilandōrum, cōnsimilandōs
gerundcōnsimilandī, cōnsimilandō, cōnsimilandum

con-sĭmĭlo, āre consimilis,
I. to compare: Tantalum Jovi, Fulg. Myth. 3, 5; Aug. Civ. Dei, 2, 10.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cōnsimilō From cōnsimilis + -ō.

Quick answers

What does cōnsimilō mean in Latin?
cōnsimilō, a verb, means “to compare”.
What are the principal parts of cōnsimilō?
cōnsimilō, cōnsimilāre (first conjugation, no perfect or supine stems).
How do you pronounce cōnsimilō?
In classical Latin, [kõːˈsɪ.mɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsiː.mi.lo].