noun · femininethird declension
cōnsīderātiō
cōnsīderātiō f (genitive cōnsīderātiōnis)
Meaning
- gaze, inspection (act of looking)
- contemplation, consideration
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsīderātiō | cōnsīderātiōnēs cōnsȳderātiōnēs |
| genitive | cōnsīderātiōnis cōnsȳderātiōnis | cōnsīderātiōnum cōnsȳderātiōnum |
| dative | cōnsīderātiōnī cōnsȳderātiōnī | cōnsīderātiōnibus cōnsȳderātiōnibus |
| accusative | cōnsīderātiōnem cōnsȳderātiōnem | cōnsīderātiōnēs cōnsȳderātiōnēs |
| ablative | cōnsīderātiōne cōnsȳderātiōne | cōnsīderātiōnibus cōnsȳderātiōnibus |
| vocative | cōnsīderātiō | cōnsīderātiōnēs cōnsȳderātiōnēs |
consīdĕrātĭo, ōnis, f. considero, II.,
I. contemplation, consideration, reflection (rare;
not in Quint.): consideratio contemplatioque naturae, Cic. Ac. 2, 41, 127: accurata, id. ib. 2, 11, 36; id. Inv. 2, 33, 103: subtilior verborum, Gell. 13, 29 (28), 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsīdērātiō ōnis, f
considero, contemplation, consideration: naturae: accurata.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnsīderātiō From cōnsīderō + -tiō.
Descendants
- Catalanconsideració
- Englishconsideration
- Frenchconsidération
- Italianconsiderazione
- Occitanconsideracion
- Portugueseconsideração
- Romanianconsiderație
- Spanishconsideración
- Galicianconsideración