noun · femininethird declension
cōnservātiō
cōnservātiō f (genitive cōnservātiōnis)
Classical[kõː.sɛrˈwaː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.serˈvat.t͡si.o]
Meaning
- a conservation, protection
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnservātiō | cōnservātiōnēs |
| genitive | cōnservātiōnis | cōnservātiōnum |
| dative | cōnservātiōnī | cōnservātiōnibus |
| accusative | cōnservātiōnem | cōnservātiōnēs |
| ablative | cōnservātiōne | cōnservātiōnibus |
| vocative | cōnservātiō | cōnservātiōnēs |
conservātĭo, ōnis, f. id.,
I. a keeping, preserving (several times in Cic.;
elsewh. very rare): frugum, Cic. Off. 2, 3, 12: Marii, i. e. of his life, Val. Max. 2, 10, 6.— Trop.: bonorum, * Quint. 5, 10, 33: patriae, Num. Gallieni ap. Eckhel. 7, p. 408: naturae (with convenientia), Cic. Off. 1, 28, 100: decoris, id. ib. 1, 36, 131: aequabilitatis, id. de Or. 1, 42, 188. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnservātiō ōnis, f
conservo, a keeping, preserving: civium: decoris: frugum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnservātiō From cōnservō + -tiō.
Descendants
- Catalanconservació
- Englishconservation
- Frenchconservation
- Italianconservazione
- Occitanconservacion
- Portugueseconservação
- Romanianconservație
- Spanishconservación
- Galicianconservación
- Russianконсерва́ция