adjectivefirst/second-declension adjective
cōnsequus
cōnsequus (feminine cōnsequa, neuter cōnsequum)
Classical[ˈkõː.sɛ.kʊs]Ecclesiastical[ˈkɔn.se.kʷus]
Meaning
- adjectivefollowing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsequus | cōnsequa | cōnsequum |
| genitive | cōnsequī | cōnsequae | cōnsequī |
| dative | cōnsequō | cōnsequae | cōnsequō |
| accusative | cōnsequum | cōnsequam | cōnsequum |
| ablative | cōnsequō | cōnsequā | cōnsequō |
| vocative | cōnseque | cōnsequa | cōnsequum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsequī | cōnsequae | cōnsequa |
| genitive | cōnsequōrum | cōnsequārum | cōnsequōrum |
| dative | cōnsequīs | cōnsequīs | cōnsequīs |
| accusative | cōnsequōs | cōnsequās | cōnsequa |
| ablative | cōnsequīs | cōnsequīs | cōnsequīs |
| vocative | cōnsequī | cōnsequae | cōnsequa |
consĕquus, a, um, adj. consequor,
I. following (ante- and post-class.):
pars paginae, Sid. Apol. 7, 14: ratione, Claud. Mam. Stat. An. 2, 9 fin.—* Adv.: consĕ-qŭē redeunt ex ordine certo, Lucr. 5, 679 Lachm. N. cr.Origins
From cōnsequor + -us.