verbfirst conjugation
congȳrō
congȳrō (present infinitive congȳrāre, perfect active congȳrāvī, supine congȳrātum)
Classical[kɔŋˈɡyː.roː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈd͡ʒiː.ro]
Meaning
- to circle, make a circle around a person
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | congȳrō | congȳrābam | congȳrābō | congȳrāvī | congȳrāveram | congȳrāverō congȳrārō |
| 2nd sg. | congȳrās | congȳrābās | congȳrābis | congȳrāvistī congȳrāstī | congȳrāverās congȳrārās | congȳrāveris |
| 3rd sg. | congȳrat | congȳrābat | congȳrābit | congȳrāvit | congȳrāverat congȳrārat | congȳrāverit congȳrārit |
| 1st pl. | congȳrāmus | congȳrābāmus | congȳrābimus | congȳrāvimus | congȳrāverāmus | congȳrāverimus congȳrārimus |
| 2nd pl. | congȳrātis | congȳrābātis | congȳrābitis | congȳrāvistis congȳrāstis | congȳrāverātis congȳrārātis | congȳrāveritis congȳrāritis |
| 3rd pl. | congȳrant | congȳrābant | congȳrābunt | congȳrāvērunt congȳrāvēre, congȳrārunt | congȳrāverant congȳrārant | congȳrāverint congȳrārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | congȳrem | congȳrārem | congȳrāverim congȳrārim | congȳrāvissem congȳrāssem |
| 2nd sg. | congȳrēs | congȳrārēs | congȳrāverīs | congȳrāvissēs congȳrāssēs |
| 3rd sg. | congȳret | congȳrāret | congȳrāverit congȳrārit | congȳrāvisset congȳrāsset |
| 1st pl. | congȳrēmus | congȳrārēmus | congȳrāverīmus congȳrārīmus | congȳrāvissēmus congȳrāssēmus |
| 2nd pl. | congȳrētis | congȳrārētis | congȳrāverītis congȳrārītis | congȳrāvissētis congȳrāssētis |
| 3rd pl. | congȳrent | congȳrārent | congȳrāverint congȳrārint | congȳrāvissent congȳrāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | congȳror | congȳrābar | congȳrābor |
| 2nd sg. | congȳrāris congȳrāre | congȳrābāris congȳrābāre | congȳrāberis congȳrābere |
| 3rd sg. | congȳrātur | congȳrābātur | congȳrābitur |
| 1st pl. | congȳrāmur | congȳrābāmur | congȳrābimur |
| 2nd pl. | congȳrāminī | congȳrābāminī | congȳrābiminī |
| 3rd pl. | congȳrantur | congȳrābantur | congȳrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | congȳrer | congȳrārer |
| 2nd sg. | congȳrēris congȳrēre | congȳrārēris congȳrārēre |
| 3rd sg. | congȳrētur | congȳrārētur |
| 1st pl. | congȳrēmur | congȳrārēmur |
| 2nd pl. | congȳrēminī | congȳrārēminī |
| 3rd pl. | congȳrentur | congȳrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | congȳrā | congȳrāre |
| pres. 2nd pl. | congȳrāte | congȳrāminī |
| fut. 2nd sg. | congȳrātō | congȳrātor |
| fut. 3rd sg. | congȳrātō | congȳrātor |
| fut. 2nd pl. | congȳrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | congȳrantō | congȳrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | congȳrāre | congȳrārī |
| perfect infinitive | congȳrāvisse congȳrāsse | congȳrātum esse |
| future infinitive | congȳrātūrum esse | congȳrātum īrī |
| present participle | congȳrāns | — |
| perfect participle | — | congȳrātus congȳrāta, congȳrātā, congȳrātae, congȳrātam, congȳrātārum, congȳrātās, congȳrātī, congȳrātōrum, congȳrātōs |
| future participle | congȳrātūrus congȳrātūra, congȳrātūrā, congȳrātūrae, congȳrātūram, congȳrātūrārum, congȳrātūrās, congȳrātūre, congȳrātūrī, congȳrātūrīs, congȳrātūrō, congȳrātūrōrum, congȳrātūrōs, congȳrātūrum | congȳrandus congȳranda, congȳrandā, congȳrandae, congȳrandam, congȳrandārum, congȳrandās, congȳrande, congȳrandīs, congȳrandōrum, congȳrandōs |
gerundcongȳrandī, congȳrandō, congȳrandumsupinecongȳrātum, congȳrātū
con-gȳro, āvi, āre,
I. v. n., to make a circle about a person:
circa aliquam, Vulg. Judith, 13, 16.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincongȳrō
Latin gȳrō Latin congȳrō From con- + gȳrō.
Descendants
- Romanianînconjura