LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

congȳrō

congȳrō (present infinitive congȳrāre, perfect active congȳrāvī, supine congȳrātum)
Classical[kɔŋˈɡyː.roː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈd͡ʒiː.ro]

Meaning

  1. to circle, make a circle around a person

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.congȳrōcongȳrābamcongȳrābōcongȳrāvīcongȳrāveramcongȳrāverō
congȳrārō
2nd sg.congȳrāscongȳrābāscongȳrābiscongȳrāvistī
congȳrāstī
congȳrāverās
congȳrārās
congȳrāveris
3rd sg.congȳratcongȳrābatcongȳrābitcongȳrāvitcongȳrāverat
congȳrārat
congȳrāverit
congȳrārit
1st pl.congȳrāmuscongȳrābāmuscongȳrābimuscongȳrāvimuscongȳrāverāmuscongȳrāverimus
congȳrārimus
2nd pl.congȳrātiscongȳrābātiscongȳrābitiscongȳrāvistis
congȳrāstis
congȳrāverātis
congȳrārātis
congȳrāveritis
congȳrāritis
3rd pl.congȳrantcongȳrābantcongȳrābuntcongȳrāvērunt
congȳrāvēre, congȳrārunt
congȳrāverant
congȳrārant
congȳrāverint
congȳrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.congȳremcongȳrāremcongȳrāverim
congȳrārim
congȳrāvissem
congȳrāssem
2nd sg.congȳrēscongȳrārēscongȳrāverīscongȳrāvissēs
congȳrāssēs
3rd sg.congȳretcongȳrāretcongȳrāverit
congȳrārit
congȳrāvisset
congȳrāsset
1st pl.congȳrēmuscongȳrārēmuscongȳrāverīmus
congȳrārīmus
congȳrāvissēmus
congȳrāssēmus
2nd pl.congȳrētiscongȳrārētiscongȳrāverītis
congȳrārītis
congȳrāvissētis
congȳrāssētis
3rd pl.congȳrentcongȳrārentcongȳrāverint
congȳrārint
congȳrāvissent
congȳrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.congȳrorcongȳrābarcongȳrābor
2nd sg.congȳrāris
congȳrāre
congȳrābāris
congȳrābāre
congȳrāberis
congȳrābere
3rd sg.congȳrāturcongȳrābāturcongȳrābitur
1st pl.congȳrāmurcongȳrābāmurcongȳrābimur
2nd pl.congȳrāminīcongȳrābāminīcongȳrābiminī
3rd pl.congȳranturcongȳrābanturcongȳrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.congȳrercongȳrārer
2nd sg.congȳrēris
congȳrēre
congȳrārēris
congȳrārēre
3rd sg.congȳrēturcongȳrārētur
1st pl.congȳrēmurcongȳrārēmur
2nd pl.congȳrēminīcongȳrārēminī
3rd pl.congȳrenturcongȳrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.congȳrācongȳrāre
pres. 2nd pl.congȳrātecongȳrāminī
fut. 2nd sg.congȳrātōcongȳrātor
fut. 3rd sg.congȳrātōcongȳrātor
fut. 2nd pl.congȳrātōte—
fut. 3rd pl.congȳrantōcongȳrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecongȳrārecongȳrārī
perfect infinitivecongȳrāvisse
congȳrāsse
congȳrātum esse
future infinitivecongȳrātūrum essecongȳrātum īrī
present participlecongȳrāns—
perfect participle—congȳrātus
congȳrāta, congȳrātā, congȳrātae, congȳrātam, congȳrātārum, congȳrātās, congȳrātī, congȳrātōrum, congȳrātōs
future participlecongȳrātūrus
congȳrātūra, congȳrātūrā, congȳrātūrae, congȳrātūram, congȳrātūrārum, congȳrātūrās, congȳrātūre, congȳrātūrī, congȳrātūrīs, congȳrātūrō, congȳrātūrōrum, congȳrātūrōs, congȳrātūrum
congȳrandus
congȳranda, congȳrandā, congȳrandae, congȳrandam, congȳrandārum, congȳrandās, congȳrande, congȳrandīs, congȳrandōrum, congȳrandōs
gerundcongȳrandī, congȳrandō, congȳrandumsupinecongȳrātum, congȳrātū

con-gȳro, āvi, āre,
I. v. n., to make a circle about a person: circa aliquam, Vulg. Judith, 13, 16.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincongȳrō

Latin gȳrō Latin congȳrō From con- + gȳrō.

Descendants
  • Romanianînconjura

Quick answers

What does congȳrō mean in Latin?
congȳrō, a verb, means “to circle, make a circle around a person”.
What are the principal parts of congȳrō?
congȳrō, congȳrāre, congȳrāvī, congȳrātum (first conjugation).
How do you pronounce congȳrō?
In classical Latin, [kɔŋˈɡyː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon̠ʲˈd͡ʒiː.ro].
Where does congȳrō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin congȳrō.