noun · femininethird declension
congregātiō
congregātiō f (genitive congregātiōnis)
Classical[kɔŋ.ɡrɛˈɡaː.ti.oː]Ecclesiastical[koŋ.ɡreˈɡat.t͡si.o]
Meaning
- association, society
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | congregātiō | congregātiōnēs |
| genitive | congregātiōnis | congregātiōnum |
| dative | congregātiōnī | congregātiōnibus |
| accusative | congregātiōnem | congregātiōnēs |
| ablative | congregātiōne | congregātiōnibus |
| vocative | congregātiō | congregātiōnēs |
congrĕgātĭo, ōnis, f. id.,
I. an assembling together; union, society, association (in good prose).
I. Lit.:
nos ad conjunctionem congregationemque hominum et ad naturalem communitatem esse natos, Cic. Fin. 3, 20, 65; 4, 2, 4; cf. Sen. Ep. 5, 3; Cod. Th. 18, 14, 4 al.—II. Trop.:
argumentorum (corresp. with colligere), Quint. 5, 7, 18: criminum (opp. separatio), id. 7, 1, 31: rerum (with repetitio, Gr. ἀνακεφαλαίωσις), a recapitulating, id. 6, 1, 1: personarum, locorum, temporum, id. 3, 5, 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
congregātiō ōnis, f
congrego, union, society, association: hominum.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincongregātiō
Latin grex Proto-Italic *-āzi ▲ Latin -ereinflu. Latin -āre Latin gregō Latin congregō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin congregātiō From congregō (“flock together”) + -tiō.
Descendants
- Catalancongregació
- Englishcongregation
- Frenchcongrégation
- Italiancongregazione
- Occitancongregacion
- Portuguesecongregação
- Romaniancongregație
- Spanishcongregación
- Galiciancongregación
- Russianконгрега́ция