LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

conglobō

conglobō (present infinitive conglobāre, perfect active conglobāvī, supine conglobātum)
Classical[ˈkɔŋ.ɡɫɔ.boː]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.ɡlo.bo]

Meaning

  1. to gather into a ball
  2. to accumulate
  3. to crowd together

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conglobōconglobābamconglobābōconglobāvīconglobāveramconglobāverō
conglobārō
2nd sg.conglobāsconglobābāsconglobābisconglobāvistī
conglobāstī
conglobāverās
conglobārās
conglobāveris
3rd sg.conglobatconglobābatconglobābitconglobāvitconglobāverat
conglobārat
conglobāverit
conglobārit
1st pl.conglobāmusconglobābāmusconglobābimusconglobāvimusconglobāverāmusconglobāverimus
conglobārimus
2nd pl.conglobātisconglobābātisconglobābitisconglobāvistis
conglobāstis
conglobāverātis
conglobārātis
conglobāveritis
conglobāritis
3rd pl.conglobantconglobābantconglobābuntconglobāvērunt
conglobāvēre, conglobārunt
conglobāverant
conglobārant
conglobāverint
conglobārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conglobemconglobāremconglobāverim
conglobārim
conglobāvissem
conglobāssem
2nd sg.conglobēsconglobārēsconglobāverīsconglobāvissēs
conglobāssēs
3rd sg.conglobetconglobāretconglobāverit
conglobārit
conglobāvisset
conglobāsset
1st pl.conglobēmusconglobārēmusconglobāverīmus
conglobārīmus
conglobāvissēmus
conglobāssēmus
2nd pl.conglobētisconglobārētisconglobāverītis
conglobārītis
conglobāvissētis
conglobāssētis
3rd pl.conglobentconglobārentconglobāverint
conglobārint
conglobāvissent
conglobāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.congloborconglobābarconglobābor
2nd sg.conglobāris
conglobāre
conglobābāris
conglobābāre
conglobāberis
conglobābere
3rd sg.conglobāturconglobābāturconglobābitur
1st pl.conglobāmurconglobābāmurconglobābimur
2nd pl.conglobāminīconglobābāminīconglobābiminī
3rd pl.conglobanturconglobābanturconglobābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.congloberconglobārer
2nd sg.conglobēris
conglobēre
conglobārēris
conglobārēre
3rd sg.conglobēturconglobārētur
1st pl.conglobēmurconglobārēmur
2nd pl.conglobēminīconglobārēminī
3rd pl.conglobenturconglobārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.conglobāconglobāre
pres. 2nd pl.conglobāteconglobāminī
fut. 2nd sg.conglobātōconglobātor
fut. 3rd sg.conglobātōconglobātor
fut. 2nd pl.conglobātōte—
fut. 3rd pl.conglobantōconglobantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconglobāreconglobārī
perfect infinitiveconglobāvisse
conglobāsse
conglobātum esse
future infinitiveconglobātūrum esseconglobātum īrī
present participleconglobāns—
perfect participle—conglobātus
conglobāta, conglobātā, conglobātae, conglobātam, conglobātārum, conglobātās, conglobātī, conglobātōrum, conglobātōs
future participleconglobātūrus
conglobātūra, conglobātūrā, conglobātūrae, conglobātūram, conglobātūrārum, conglobātūrās, conglobātūre, conglobātūrī, conglobātūrīs, conglobātūrō, conglobātūrōrum, conglobātūrōs, conglobātūrum
conglobandus
conglobanda, conglobandā, conglobandae, conglobandam, conglobandārum, conglobandās, conglobande, conglobandīs, conglobandōrum, conglobandōs
gerundconglobandī, conglobandō, conglobandumsupineconglobātum, conglobātū

con-glŏbo, āvi, ātum, 1,
I. v a., to gather into a ball, to make spherical, to conglobate (in good prose).
I. Prop., constr. usu. absol., or with in and acc.; rarely with in and abl.: mare medium locum expetens conglobatur undique aequabiliter, Cic. N. D. 2, 45, 116: hic (prester) rate funditur, illud (fulmen) conglobatur impetu, Plin. 2, 49, 50, § 134; App. de Mundo, p. 62, 2.— More freq. in part. perf.: terra ipsa in sese nutibus suis conglobata, Cic. N. D. 2. 39, 98; so, astra nisu suo, id. ib. 2, 46, 117: figura, id. Ac. 2, 37, 118: sanguis, Plin. 23, 2, 28, § 59: homo in semet, id. 10, 64, 84, § 183.—And in tmesis: corpuscula complexa inter se conque globata, * Lucr. 2, 154.—Hence,
B. In gen., to press together in a mass, to crowd together: apes, ut uvae, aliae ex aliis pendent conglobatae, Varr. R. R. 3, 16, 29: conglobato corpore in pilae modum, Plin. 9, 46, 70, § 153: homo in semet conglobatus, id. 10, 64, 84, § 183.— Freq., in the historians, of the collecting or crowding together of soldiers: uti quosque fors conglobaverat, Sall. J. 97, 4; so, eos Agathyrnam, Liv. 26, 40, 17: se in unum, id. 8, 11, 5; cf. id. 9, 23, 16: in ultimam castrorum partem, id. 10, 5, 9: in forum, id. 5, 41, 6: templum in quo se miles conglobaverat, Tac. A. 14, 32: pulsi ac fugā conglobati, Liv. 44, 31, 9; 25, 15, 15.—Absol.: fors conglobabat (sc. milites), Liv. 22, 5, 7. —Also of the elephant: conglobatae beluae, Liv. 27, 14, 8.—*
II. Trop.: definitiones conglobatae, heaped together, accumulated, Cic. Part. Or. 16, 55.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconglobō

Latin globus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin conglobō From con- + globus + -ō.

Descendants
  • Catalanconglobar
  • Frenchconglober
  • Italianconglobare
  • Portugueseconglobar
  • Spanishconglobar

Quick answers

What does conglobō mean in Latin?
conglobō, a verb, means “to gather into a ball; to accumulate; to crowd together”.
What are the principal parts of conglobō?
conglobō, conglobāre, conglobāvī, conglobātum (first conjugation).
How do you pronounce conglobō?
In classical Latin, [ˈkɔŋ.ɡɫɔ.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔŋ.ɡlo.bo].
Where does conglobō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conglobō.