verbfirst conjugation
conglaciō
conglaciō (present infinitive conglaciāre, perfect active conglaciāvī, supine conglaciātum)
Classical[kɔŋˈɡɫa.ki.oː]Ecclesiastical[koŋˈɡlaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to freeze (turn to ice)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conglaciō | conglaciābam | conglaciābō | conglaciāvī | conglaciāveram | conglaciāverō conglaciārō |
| 2nd sg. | conglaciās | conglaciābās | conglaciābis | conglaciāvistī conglaciāstī | conglaciāverās conglaciārās | conglaciāveris |
| 3rd sg. | conglaciat | conglaciābat | conglaciābit | conglaciāvit | conglaciāverat conglaciārat | conglaciāverit conglaciārit |
| 1st pl. | conglaciāmus | conglaciābāmus | conglaciābimus | conglaciāvimus | conglaciāverāmus | conglaciāverimus conglaciārimus |
| 2nd pl. | conglaciātis | conglaciābātis | conglaciābitis | conglaciāvistis conglaciāstis | conglaciāverātis conglaciārātis | conglaciāveritis conglaciāritis |
| 3rd pl. | conglaciant | conglaciābant | conglaciābunt | conglaciāvērunt conglaciāvēre, conglaciārunt | conglaciāverant conglaciārant | conglaciāverint conglaciārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conglaciem | conglaciārem | conglaciāverim conglaciārim | conglaciāvissem conglaciāssem |
| 2nd sg. | conglaciēs | conglaciārēs | conglaciāverīs | conglaciāvissēs conglaciāssēs |
| 3rd sg. | conglaciet | conglaciāret | conglaciāverit conglaciārit | conglaciāvisset conglaciāsset |
| 1st pl. | conglaciēmus | conglaciārēmus | conglaciāverīmus conglaciārīmus | conglaciāvissēmus conglaciāssēmus |
| 2nd pl. | conglaciētis | conglaciārētis | conglaciāverītis conglaciārītis | conglaciāvissētis conglaciāssētis |
| 3rd pl. | conglacient | conglaciārent | conglaciāverint conglaciārint | conglaciāvissent conglaciāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | conglacior | conglaciābar | conglaciābor |
| 2nd sg. | conglaciāris conglaciāre | conglaciābāris conglaciābāre | conglaciāberis conglaciābere |
| 3rd sg. | conglaciātur | conglaciābātur | conglaciābitur |
| 1st pl. | conglaciāmur | conglaciābāmur | conglaciābimur |
| 2nd pl. | conglaciāminī | conglaciābāminī | conglaciābiminī |
| 3rd pl. | conglaciantur | conglaciābantur | conglaciābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | conglacier | conglaciārer |
| 2nd sg. | conglaciēris conglaciēre | conglaciārēris conglaciārēre |
| 3rd sg. | conglaciētur | conglaciārētur |
| 1st pl. | conglaciēmur | conglaciārēmur |
| 2nd pl. | conglaciēminī | conglaciārēminī |
| 3rd pl. | conglacientur | conglaciārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | conglaciā | conglaciāre |
| pres. 2nd pl. | conglaciāte | conglaciāminī |
| fut. 2nd sg. | conglaciātō | conglaciātor |
| fut. 3rd sg. | conglaciātō | conglaciātor |
| fut. 2nd pl. | conglaciātōte | — |
| fut. 3rd pl. | conglaciantō | conglaciantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | conglaciāre | conglaciārī |
| perfect infinitive | conglaciāvisse conglaciāsse | conglaciātum esse |
| future infinitive | conglaciātūrum esse | conglaciātum īrī |
| present participle | conglaciāns | — |
| perfect participle | — | conglaciātus conglaciāta, conglaciātā, conglaciātae, conglaciātam, conglaciātārum, conglaciātās, conglaciātī, conglaciātōrum, conglaciātōs |
| future participle | conglaciātūrus conglaciātūra, conglaciātūrā, conglaciātūrae, conglaciātūram, conglaciātūrārum, conglaciātūrās, conglaciātūre, conglaciātūrī, conglaciātūrīs, conglaciātūrō, conglaciātūrōrum, conglaciātūrōs, conglaciātūrum | conglaciandus conglacianda, conglaciandā, conglaciandae, conglaciandam, conglaciandārum, conglaciandās, conglaciande, conglaciandīs, conglaciandōrum, conglaciandōs |
gerundconglaciandī, conglaciandō, conglaciandumsupineconglaciātum, conglaciātū
con-glăcĭo, no
I. perf., ātum, 1, v. n. and a. (very rare).
I. Neutr., to turn entirely to ice, to freeze up.
A. Prop.: aqua neque conglaciaret frigoribus, neque nive pruinaque concresceret, * Cic. N. D. 2, 10, 26.—
B. Trop.: Curioni nostro tribunatus conglaciat, is frozen up, i. e. passes inactively, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 3; cf. congelo fin. —
II. Act., to cause to freeze up:
conglaciantur aquae, Albin. 2, 101: conglaciato imbre, Plin. 2, 60, 61, § 152.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-glaciō —, —, āre,
to freeze, congeal: aqua conglaciaret frigoribus.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconglaciō
Latin glaciō Latin conglaciō From con- + glaciō.