LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

conglaciō

conglaciō (present infinitive conglaciāre, perfect active conglaciāvī, supine conglaciātum)
Classical[kɔŋˈɡɫa.ki.oː]Ecclesiastical[koŋˈɡlaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to freeze (turn to ice)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conglaciōconglaciābamconglaciābōconglaciāvīconglaciāveramconglaciāverō
conglaciārō
2nd sg.conglaciāsconglaciābāsconglaciābisconglaciāvistī
conglaciāstī
conglaciāverās
conglaciārās
conglaciāveris
3rd sg.conglaciatconglaciābatconglaciābitconglaciāvitconglaciāverat
conglaciārat
conglaciāverit
conglaciārit
1st pl.conglaciāmusconglaciābāmusconglaciābimusconglaciāvimusconglaciāverāmusconglaciāverimus
conglaciārimus
2nd pl.conglaciātisconglaciābātisconglaciābitisconglaciāvistis
conglaciāstis
conglaciāverātis
conglaciārātis
conglaciāveritis
conglaciāritis
3rd pl.conglaciantconglaciābantconglaciābuntconglaciāvērunt
conglaciāvēre, conglaciārunt
conglaciāverant
conglaciārant
conglaciāverint
conglaciārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conglaciemconglaciāremconglaciāverim
conglaciārim
conglaciāvissem
conglaciāssem
2nd sg.conglaciēsconglaciārēsconglaciāverīsconglaciāvissēs
conglaciāssēs
3rd sg.conglacietconglaciāretconglaciāverit
conglaciārit
conglaciāvisset
conglaciāsset
1st pl.conglaciēmusconglaciārēmusconglaciāverīmus
conglaciārīmus
conglaciāvissēmus
conglaciāssēmus
2nd pl.conglaciētisconglaciārētisconglaciāverītis
conglaciārītis
conglaciāvissētis
conglaciāssētis
3rd pl.conglacientconglaciārentconglaciāverint
conglaciārint
conglaciāvissent
conglaciāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.conglaciorconglaciābarconglaciābor
2nd sg.conglaciāris
conglaciāre
conglaciābāris
conglaciābāre
conglaciāberis
conglaciābere
3rd sg.conglaciāturconglaciābāturconglaciābitur
1st pl.conglaciāmurconglaciābāmurconglaciābimur
2nd pl.conglaciāminīconglaciābāminīconglaciābiminī
3rd pl.conglacianturconglaciābanturconglaciābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.conglacierconglaciārer
2nd sg.conglaciēris
conglaciēre
conglaciārēris
conglaciārēre
3rd sg.conglaciēturconglaciārētur
1st pl.conglaciēmurconglaciārēmur
2nd pl.conglaciēminīconglaciārēminī
3rd pl.conglacienturconglaciārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.conglaciāconglaciāre
pres. 2nd pl.conglaciāteconglaciāminī
fut. 2nd sg.conglaciātōconglaciātor
fut. 3rd sg.conglaciātōconglaciātor
fut. 2nd pl.conglaciātōte—
fut. 3rd pl.conglaciantōconglaciantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconglaciāreconglaciārī
perfect infinitiveconglaciāvisse
conglaciāsse
conglaciātum esse
future infinitiveconglaciātūrum esseconglaciātum īrī
present participleconglaciāns—
perfect participle—conglaciātus
conglaciāta, conglaciātā, conglaciātae, conglaciātam, conglaciātārum, conglaciātās, conglaciātī, conglaciātōrum, conglaciātōs
future participleconglaciātūrus
conglaciātūra, conglaciātūrā, conglaciātūrae, conglaciātūram, conglaciātūrārum, conglaciātūrās, conglaciātūre, conglaciātūrī, conglaciātūrīs, conglaciātūrō, conglaciātūrōrum, conglaciātūrōs, conglaciātūrum
conglaciandus
conglacianda, conglaciandā, conglaciandae, conglaciandam, conglaciandārum, conglaciandās, conglaciande, conglaciandīs, conglaciandōrum, conglaciandōs
gerundconglaciandī, conglaciandō, conglaciandumsupineconglaciātum, conglaciātū

con-glăcĭo, no
I. perf., ātum, 1, v. n. and a. (very rare).
I. Neutr., to turn entirely to ice, to freeze up.
A. Prop.: aqua neque conglaciaret frigoribus, neque nive pruinaque concresceret, * Cic. N. D. 2, 10, 26.—
B. Trop.: Curioni nostro tribunatus conglaciat, is frozen up, i. e. passes inactively, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 3; cf. congelo fin. —
II. Act., to cause to freeze up: conglaciantur aquae, Albin. 2, 101: conglaciato imbre, Plin. 2, 60, 61, § 152.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconglaciō

Latin glaciō Latin conglaciō From con- + glaciō.

Quick answers

What does conglaciō mean in Latin?
conglaciō, a verb, means “to freeze (turn to ice)”.
What are the principal parts of conglaciō?
conglaciō, conglaciāre, conglaciāvī, conglaciātum (first conjugation).
How do you pronounce conglaciō?
In classical Latin, [kɔŋˈɡɫa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋˈɡlaː.t͡ʃi.o].
Where does conglaciō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conglaciō.