LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

concremō

concremō (present infinitive concremāre, perfect active concremāvī, supine concremātum)
Classical[ˈkɔŋ.krɛ.moː]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.kre.mo]

Meaning

  1. to burn up (consume by fire)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.concremōconcremābamconcremābōconcremāvīconcremāveramconcremāverō
concremārō
2nd sg.concremāsconcremābāsconcremābisconcremāvistī
concremāstī		concremāverās
concremārās		concremāveris
3rd sg.concrematconcremābatconcremābitconcremāvitconcremāverat
concremārat		concremāverit
concremārit
1st pl.concremāmusconcremābāmusconcremābimusconcremāvimusconcremāverāmusconcremāverimus
concremārimus
2nd pl.concremātisconcremābātisconcremābitisconcremāvistis
concremāstis		concremāverātis
concremārātis		concremāveritis
concremāritis
3rd pl.concremantconcremābantconcremābuntconcremāvērunt
concremāvēre, concremārunt		concremāverant
concremārant		concremāverint
concremārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.concrememconcremāremconcremāverim
concremārim		concremāvissem
concremāssem
2nd sg.concremēsconcremārēsconcremāverīsconcremāvissēs
concremāssēs
3rd sg.concremetconcremāretconcremāverit
concremārit		concremāvisset
concremāsset
1st pl.concremēmusconcremārēmusconcremāverīmus
concremārīmus		concremāvissēmus
concremāssēmus
2nd pl.concremētisconcremārētisconcremāverītis
concremārītis		concremāvissētis
concremāssētis
3rd pl.concrementconcremārentconcremāverint
concremārint		concremāvissent
concremāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.concremorconcremābarconcremābor
2nd sg.concremāris
concremāre		concremābāris
concremābāre		concremāberis
concremābere
3rd sg.concremāturconcremābāturconcremābitur
1st pl.concremāmurconcremābāmurconcremābimur
2nd pl.concremāminīconcremābāminīconcremābiminī
3rd pl.concremanturconcremābanturconcremābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.concremerconcremārer
2nd sg.concremēris
concremēre		concremārēris
concremārēre
3rd sg.concremēturconcremārētur
1st pl.concremēmurconcremārēmur
2nd pl.concremēminīconcremārēminī
3rd pl.concrementurconcremārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.concremāconcremāre
pres. 2nd pl.concremāteconcremāminī
fut. 2nd sg.concremātōconcremātor
fut. 3rd sg.concremātōconcremātor
fut. 2nd pl.concremātōte—
fut. 3rd pl.concremantōconcremantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconcremāreconcremārī
perfect infinitiveconcremāvisse
concremāsse		concremātum esse
future infinitiveconcremātūrum esseconcremātum īrī
present participleconcremāns—
perfect participle—concremātus
concremāta, concremātā, concremātae, concremātam, concremātārum, concremātās, concremātī, concremātōrum, concremātōs
future participleconcremātūrus
concremātūra, concremātūrā, concremātūrae, concremātūram, concremātūrārum, concremātūrās, concremātūre, concremātūrī, concremātūrīs, concremātūrō, concremātūrōrum, concremātūrōs, concremātūrum		concremandus
concremanda, concremandā, concremandae, concremandam, concremandārum, concremandās, concremande, concremandīs, concremandōrum, concremandōs
gerundconcremandī, concremandō, concremandumsupineconcremātum, concremātū

con-crĕmo, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to burn up, consume (perh. not before the Aug. per.): vivos igni, Liv. 3, 53, 5; cf. id. 9, 12, 8: hostilia arma subdito igne, id. 8, 30, 8: urbem igni, id. 6, 33, 4: omnia tecta, id. 5, 42, 2: domos, id. 21, 14, 4: duas naves fulminis ictu, id. 41, 9, 5: commentarios, Suet. Calig. 15: epistulas, id. Oth. 10: quantum cinnamomi, Plin. 12, 18, 41, § 83: urbes, Sen. Ep. 9, 19: funebres rogos, Sen. Hippol. 1216.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcremō

Latin cremō Latin concremō From con- + cremō.

Quick answers

What does concremō mean in Latin?
concremō, a verb, means “to burn up (consume by fire)”.
What are the principal parts of concremō?
concremō, concremāre, concremāvī, concremātum (first conjugation).
How do you pronounce concremō?
In classical Latin, [ˈkɔŋ.krɛ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔŋ.kre.mo].
Where does concremō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concremō.