noun · femininethird declension
concinnātiō
concinnātiō f (genitive concinnātiōnis)
Classical[kɔŋ.kɪnˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[kon̠ʲ.t͡ʃinˈnat.t͡si.o]
Meaning
- adjustment, preparation
- composition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | concinnātiō | concinnātiōnēs |
| genitive | concinnātiōnis | concinnātiōnum |
| dative | concinnātiōnī | concinnātiōnibus |
| accusative | concinnātiōnem | concinnātiōnēs |
| ablative | concinnātiōne | concinnātiōnibus |
| vocative | concinnātiō | concinnātiōnēs |
concinnātĭo, ōnis, f. id. (post-class.).
I. In economics, an adjusting, preparing: aquae marinae, Auct. Lemmat. ap. Cato, R. R. 106.—
II. Transf., a making, composing:
epistulae, Aus. Ep. 17; cf. id. ib. 7 and 15: metrorum, Mar. Vict. p. 2547 P.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin concinnātiō From concinnō + -tiō.