adjectivethird-declension two-termination adjective
cōnābilis
cōnābilis (neuter cōnābile)
Classical[koːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[koˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationlaborious, difficult
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnābilis | cōnābilis | cōnābile |
| genitive | cōnābilis | cōnābilis | cōnābilis |
| dative | cōnābilī | cōnābilī | cōnābilī |
| accusative | cōnābilem | cōnābilem | cōnābile |
| ablative | cōnābilī | cōnābilī | cōnābilī |
| vocative | cōnābilis | cōnābilis | cōnābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnābilēs | cōnābilēs | cōnābilia |
| genitive | cōnābilium | cōnābilium | cōnābilium |
| dative | cōnābilibus | cōnābilibus | cōnābilibus |
| accusative | cōnābilīs cōnābilēs | cōnābilīs cōnābilēs | cōnābilia |
| ablative | cōnābilibus | cōnābilibus | cōnābilibus |
| vocative | cōnābilēs | cōnābilēs | cōnābilia |
cōnābĭlis, e, adj. conor,
I. laborious, difficult (late Lat.): conabiles atque laboriosi vomitus, Cael. Aur Acut. 3, 1, 4.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin cōnābilis From cōnor (“try, attempt”) + -bilis.