LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

cōnābilis

cōnābilis (neuter cōnābile)
Classical[koːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[koˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationlaborious, difficult

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnābiliscōnābiliscōnābile
genitivecōnābiliscōnābiliscōnābilis
dativecōnābilīcōnābilīcōnābilī
accusativecōnābilemcōnābilemcōnābile
ablativecōnābilīcōnābilīcōnābilī
vocativecōnābiliscōnābiliscōnābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnābilēscōnābilēscōnābilia
genitivecōnābiliumcōnābiliumcōnābilium
dativecōnābilibuscōnābilibuscōnābilibus
accusativecōnābilīs
cōnābilēs
cōnābilīs
cōnābilēs
cōnābilia
ablativecōnābilibuscōnābilibuscōnābilibus
vocativecōnābilēscōnābilēscōnābilia

cōnābĭlis, e, adj. conor,
I. laborious, difficult (late Lat.): conabiles atque laboriosi vomitus, Cael. Aur Acut. 3, 1, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin cōnābilis From cōnor (“try, attempt”) + -bilis.

Quick answers

What does cōnābilis mean in Latin?
cōnābilis, a adjective, means “laborious, difficult”.
How do you pronounce cōnābilis?
In classical Latin, [koːˈnaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koˈnaː.bi.lis].