verbfirst conjugation
complantō
complantō (present infinitive complantāre, perfect active complantāvī, supine complantātum)
Classical[kɔmˈpɫan.toː]Ecclesiastical[komˈplan.to]
Meaning
- to plant together
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | complantō | complantābam | complantābō | complantāvī | complantāveram | complantāverō complantārō |
| 2nd sg. | complantās | complantābās | complantābis | complantāvistī complantāstī | complantāverās complantārās | complantāveris |
| 3rd sg. | complantat | complantābat | complantābit | complantāvit | complantāverat complantārat | complantāverit complantārit |
| 1st pl. | complantāmus | complantābāmus | complantābimus | complantāvimus | complantāverāmus | complantāverimus complantārimus |
| 2nd pl. | complantātis | complantābātis | complantābitis | complantāvistis complantāstis | complantāverātis complantārātis | complantāveritis complantāritis |
| 3rd pl. | complantant | complantābant | complantābunt | complantāvērunt complantāvēre, complantārunt | complantāverant complantārant | complantāverint complantārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | complantem | complantārem | complantāverim complantārim | complantāvissem complantāssem |
| 2nd sg. | complantēs | complantārēs | complantāverīs | complantāvissēs complantāssēs |
| 3rd sg. | complantet | complantāret | complantāverit complantārit | complantāvisset complantāsset |
| 1st pl. | complantēmus | complantārēmus | complantāverīmus complantārīmus | complantāvissēmus complantāssēmus |
| 2nd pl. | complantētis | complantārētis | complantāverītis complantārītis | complantāvissētis complantāssētis |
| 3rd pl. | complantent | complantārent | complantāverint complantārint | complantāvissent complantāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | complantor | complantābar | complantābor |
| 2nd sg. | complantāris complantāre | complantābāris complantābāre | complantāberis complantābere |
| 3rd sg. | complantātur | complantābātur | complantābitur |
| 1st pl. | complantāmur | complantābāmur | complantābimur |
| 2nd pl. | complantāminī | complantābāminī | complantābiminī |
| 3rd pl. | complantantur | complantābantur | complantābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | complanter | complantārer |
| 2nd sg. | complantēris complantēre | complantārēris complantārēre |
| 3rd sg. | complantētur | complantārētur |
| 1st pl. | complantēmur | complantārēmur |
| 2nd pl. | complantēminī | complantārēminī |
| 3rd pl. | complantentur | complantārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | complantā | complantāre |
| pres. 2nd pl. | complantāte | complantāminī |
| fut. 2nd sg. | complantātō | complantātor |
| fut. 3rd sg. | complantātō | complantātor |
| fut. 2nd pl. | complantātōte | — |
| fut. 3rd pl. | complantantō | complantantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | complantāre | complantārī |
| perfect infinitive | complantāvisse complantāsse | complantātum esse |
| future infinitive | complantātūrum esse | complantātum īrī |
| present participle | complantāns | — |
| perfect participle | — | complantātus complantāta, complantātā, complantātae, complantātam, complantātārum, complantātās, complantātī, complantātōrum, complantātōs |
| future participle | complantātūrus complantātūra, complantātūrā, complantātūrae, complantātūram, complantātūrārum, complantātūrās, complantātūre, complantātūrī, complantātūrīs, complantātūrō, complantātūrōrum, complantātūrōs, complantātūrum | complantandus complantanda, complantandā, complantandae, complantandam, complantandārum, complantandās, complantande, complantandīs, complantandōrum, complantandōs |
gerundcomplantandī, complantandō, complantandumsupinecomplantātum, complantātū
com-planto, no
I. perf., ātum, 1, v. a., to plant together (late Lat.);
only trop., Vulg. Rom. 6, 5; Ambros. Abrah. 2, 11, 80 fin.: virtutibus, id. Ep. 42 fin.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincomplantō
Latin plantō Latin complantō From con- + plantō.