noun · femininethird declension
commonitiō
commonitiō f (genitive commonitiōnis)
Classical[kɔm.mɔˈnɪ.ti.oː]Ecclesiastical[kom.moˈnit.t͡si.o]
Meaning
- an admonition, earnest reminder
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | commonitiō | commonitiōnēs |
| genitive | commonitiōnis | commonitiōnum |
| dative | commonitiōnī | commonitiōnibus |
| accusative | commonitiōnem | commonitiōnēs |
| ablative | commonitiōne | commonitiōnibus |
| vocative | commonitiō | commonitiōnēs |
commŏnĭtĭo, ōnis, f. commoneo,
I. an earnest reminding or putting in mind, an admonition, Quint. 4, 2, 51; 4, 4, 9; Cod. Th. 6, 35, 10 (in Q. Cic. Petit. Cons. 14, 54 dub.).
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincommonitiō
Proto-Indo-European *men- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *monéyeti Proto-Italic *man-eje- Proto-Italic *moneō Latin moneō Latin commoneō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin commonitiō From commoneō + -tiō.
Descendants
- Englishcommonition