verbthird conjugation
commolō
commolō (present infinitive commolere, perfect active commoluī, supine commolitum)
Classical[ˈkɔm.mɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkɔm.mo.lo]
Meaning
- to pound or grind thoroughly
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commolō | commolēbam | commolam | commoluī | commolueram | commoluerō |
| 2nd sg. | commolis | commolēbās | commolēs | commoluistī | commoluerās | commolueris |
| 3rd sg. | commolit | commolēbat | commolet | commoluit | commoluerat | commoluerit |
| 1st pl. | commolimus | commolēbāmus | commolēmus | commoluimus | commoluerāmus | commoluerimus |
| 2nd pl. | commolitis | commolēbātis | commolētis | commoluistis | commoluerātis | commolueritis |
| 3rd pl. | commolunt | commolēbant | commolent | commoluērunt commoluēre | commoluerant | commoluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commolam | commolerem | commoluerim | commoluissem |
| 2nd sg. | commolās | commolerēs | commoluerīs | commoluissēs |
| 3rd sg. | commolat | commoleret | commoluerit | commoluisset |
| 1st pl. | commolāmus | commolerēmus | commoluerīmus | commoluissēmus |
| 2nd pl. | commolātis | commolerētis | commoluerītis | commoluissētis |
| 3rd pl. | commolant | commolerent | commoluerint | commoluissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | commolor | commolēbar | commolar |
| 2nd sg. | commoleris commolere | commolēbāris commolēbāre | commolēris commolēre |
| 3rd sg. | commolitur | commolēbātur | commolētur |
| 1st pl. | commolimur | commolēbāmur | commolēmur |
| 2nd pl. | commoliminī | commolēbāminī | commolēminī |
| 3rd pl. | commoluntur | commolēbantur | commolentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | commolar | commolerer |
| 2nd sg. | commolāris commolāre | commolerēris commolerēre |
| 3rd sg. | commolātur | commolerētur |
| 1st pl. | commolāmur | commolerēmur |
| 2nd pl. | commolāminī | commolerēminī |
| 3rd pl. | commolantur | commolerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | commole | commolere |
| pres. 2nd pl. | commolite | commoliminī |
| fut. 2nd sg. | commolitō | commolitor |
| fut. 3rd sg. | commolitō | commolitor |
| fut. 2nd pl. | commolitōte | — |
| fut. 3rd pl. | commoluntō | commoluntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | commolere | commolī |
| perfect infinitive | commoluisse | commolitum esse |
| future infinitive | commolitūrum esse | commolitum īrī |
| present participle | commolēns | — |
| perfect participle | — | commolitus commolita, commolitā, commolitae, commolitam, commolitārum, commolitās, commolitī, commolitōrum, commolitōs |
| future participle | commolitūrus commolitūra, commolitūrā, commolitūrae, commolitūram, commolitūrārum, commolitūrās, commolitūre, commolitūrī, commolitūrīs, commolitūrō, commolitūrōrum, commolitūrōs, commolitūrum | commolendus commolundus, commolenda, commolendā, commolendae, commolendam, commolendārum, commolendās, commolende, commolendīs, commolendōrum, commolendōs |
gerundcommolendī, commolendō, commolendumsupinecommolitum, commolitū
com-mŏlo, ŭi, ĭtum, 3, v. a.,
I. to grind thoroughly, to pound (post-Aug.):
(grana) minutissime, Col. 12, 28, 1: olivam, bacam, id. 12, 50, 18; cf. also Commolenda.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincommolō
Proto-Indo-European *melh₂- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *mélh₂ti Proto-Italic *melō Latin molō Latin commolō From con- + molō.