LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

commolō

commolō (present infinitive commolere, perfect active commoluī, supine commolitum)
Classical[ˈkɔm.mɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈkɔm.mo.lo]

Meaning

  1. to pound or grind thoroughly

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.commolōcommolēbamcommolamcommoluīcommolueramcommoluerō
2nd sg.commoliscommolēbāscommolēscommoluistīcommoluerāscommolueris
3rd sg.commolitcommolēbatcommoletcommoluitcommolueratcommoluerit
1st pl.commolimuscommolēbāmuscommolēmuscommoluimuscommoluerāmuscommoluerimus
2nd pl.commolitiscommolēbātiscommolētiscommoluistiscommoluerātiscommolueritis
3rd pl.commoluntcommolēbantcommolentcommoluērunt
commoluēre
commoluerantcommoluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.commolamcommoleremcommoluerimcommoluissem
2nd sg.commolāscommolerēscommoluerīscommoluissēs
3rd sg.commolatcommoleretcommolueritcommoluisset
1st pl.commolāmuscommolerēmuscommoluerīmuscommoluissēmus
2nd pl.commolātiscommolerētiscommoluerītiscommoluissētis
3rd pl.commolantcommolerentcommoluerintcommoluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.commolorcommolēbarcommolar
2nd sg.commoleris
commolere
commolēbāris
commolēbāre
commolēris
commolēre
3rd sg.commoliturcommolēbāturcommolētur
1st pl.commolimurcommolēbāmurcommolēmur
2nd pl.commoliminīcommolēbāminīcommolēminī
3rd pl.commolunturcommolēbanturcommolentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.commolarcommolerer
2nd sg.commolāris
commolāre
commolerēris
commolerēre
3rd sg.commolāturcommolerētur
1st pl.commolāmurcommolerēmur
2nd pl.commolāminīcommolerēminī
3rd pl.commolanturcommolerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.commolecommolere
pres. 2nd pl.commolitecommoliminī
fut. 2nd sg.commolitōcommolitor
fut. 3rd sg.commolitōcommolitor
fut. 2nd pl.commolitōte—
fut. 3rd pl.commoluntōcommoluntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecommolerecommolī
perfect infinitivecommoluissecommolitum esse
future infinitivecommolitūrum essecommolitum īrī
present participlecommolēns—
perfect participle—commolitus
commolita, commolitā, commolitae, commolitam, commolitārum, commolitās, commolitī, commolitōrum, commolitōs
future participlecommolitūrus
commolitūra, commolitūrā, commolitūrae, commolitūram, commolitūrārum, commolitūrās, commolitūre, commolitūrī, commolitūrīs, commolitūrō, commolitūrōrum, commolitūrōs, commolitūrum
commolendus
commolundus, commolenda, commolendā, commolendae, commolendam, commolendārum, commolendās, commolende, commolendīs, commolendōrum, commolendōs
gerundcommolendī, commolendō, commolendumsupinecommolitum, commolitū

com-mŏlo, ŭi, ĭtum, 3, v. a.,
I. to grind thoroughly, to pound (post-Aug.): (grana) minutissime, Col. 12, 28, 1: olivam, bacam, id. 12, 50, 18; cf. also Commolenda.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincommolō

Proto-Indo-European *melh₂- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *mélh₂ti Proto-Italic *melō Latin molō Latin commolō From con- + molō.

Quick answers

What does commolō mean in Latin?
commolō, a verb, means “to pound or grind thoroughly”.
What are the principal parts of commolō?
commolō, commolere, commoluī, commolitum (third conjugation).
How do you pronounce commolō?
In classical Latin, [ˈkɔm.mɔ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔm.mo.lo].
Where does commolō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin commolō.