verbthird conjugation, deponent
comminīscor
comminīscor (present infinitive comminīscī, perfect active commentus sum)
Classical[kɔm.mɪˈniːs.kɔr]Ecclesiastical[kom.miˈnis.kor]
Meaning
- deponentto devise, contrive, invent
Conjugation conjugation 3 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | comminīscor | comminīscēbar | comminīscar | — | — | — |
| 2nd sg. | comminīsceris comminīscere | comminīscēbāris comminīscēbāre | comminīscēris comminīscēre | — | — | — |
| 3rd sg. | comminīscitur | comminīscēbātur | comminīscētur | — | — | — |
| 1st pl. | comminīscimur | comminīscēbāmur | comminīscēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | comminīsciminī | comminīscēbāminī | comminīscēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | comminīscuntur | comminīscēbantur | comminīscentur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | comminīscar | comminīscerer | — | — |
| 2nd sg. | comminīscāris comminīscāre | comminīscerēris comminīscerēre | — | — |
| 3rd sg. | comminīscātur | comminīscerētur | — | — |
| 1st pl. | comminīscāmur | comminīscerēmur | — | — |
| 2nd pl. | comminīscāminī | comminīscerēminī | — | — |
| 3rd pl. | comminīscantur | comminīscerentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | comminīscere | — |
| pres. 2nd pl. | comminīsciminī | — |
| fut. 2nd sg. | comminīscitor | — |
| fut. 3rd sg. | comminīscitor | — |
| fut. 3rd pl. | comminīscuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | comminīscī | — |
| perfect infinitive | commentum esse | — |
| future infinitive | commentūrum esse | — |
| present participle | comminīscēns | — |
| perfect participle | commentus commenta, commentā, commentae, commentam, commentārum, commentās, commente, commentī, commentīs, commentō, commentōrum, commentōs | — |
| future participle | commentūrus commentūra, commentūrā, commentūrae, commentūram, commentūrārum, commentūrās, commentūre, commentūrī, commentūrīs, commentūrō, commentūrōrum, commentūrōs, commentūrum | comminīscendus comminīscundus, comminīscenda, comminīscendā, comminīscendae, comminīscendam, comminīscendārum, comminīscendās, comminīscende, comminīscendīs, comminīscendōrum, comminīscendōs |
gerundcomminīscendī, comminīscendō, comminīscendumsupinecommentum, commentū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- opinionum commenta (N. D. 2. 2. 5)
- chimeras.
- opinionum commenta, ineptiae, monstra, portenta
- extravagant fictions of fancy.
com-mĭniscor (con-m-), mentus, 3,
I. v. a. dep. [miniscor, whence also reminiscor, stem men, whence mens, memini; cf. Varr. L. L. 6, § 44] (lit. to ponder carefully, to reflect upon; hence, as a result of reflection; cf. 1. commentor, II.), to devise something by careful thought, to contrive, invent, feign.
I. (Class., of something untrue;
esp. freq. in Plaut.) Reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito, Plaut. Mil. 2, 2, 71: fabricare quidvis, quidvis comminiscere, id. As. 1, 1, 89: mendacium, id. Ps. 2, 3, 23: dolum docte, id. ib. 4, 7, 64: maledicta, id. Bacch. 4, 9, 58: quid agam? aut quid comminiscar, Ter. Heaut. 4, 2, 7: nec me hoc commentum putes, Cic. Att. 6, 1, 8: tantum scelus, * Quint. 5, 13, 30.—With relative - clause: neque quo pacto celem probrum queo comminisci, Plaut. Aul. 1, 1, 30; 1, 1, 37: fac Amphitruonem ab aedibus Ut abigas quovis pacto commentus sies, id. Am. 3, 3, 24 (cf. infra, P. a.).—B. Of philosophic fiction (cf. commenticius), as antith. to actual, real:
Epicurus monogrammos deos et nihil agentes commentus est, Cic. N. D. 2, 23, 59; so, occurrentia nescio quae, id. Fin. 4, 16, 43: quaedam, id. Fat. 3, 5.—II. In gen., to devise, invent, contrive:
nihil adversus tale machinationis genus parare aut comminisci oppidani conabantur, Liv. 37, 5, 5: id vectigal commentum alterum ex censoribus satis credebant, id. 29, 37, 4: novas litteras, Suet. Claud. 41: novum balinearum usum, id. Calig. 37; Flor. 2, 6, 27: Phoenices, litteras et litterarum operas, aliasque etiam artes, maria navibus adire, classe confligere, etc., Mel. 1, 12, 1: excubias nocturnas vigilesque, Suet. Aug. 30; id. Ner. 34; id. Vesp. 23. !*? 1. P. a.: commentus, a, um, in pass. signif., devised, invented, feigned, contrived, fictitious:
dat gemitus fictos commentaque funera narrat, Ov. M. 6, 565: sacra, id. ib. 3, 558; 4, 37; id. A. A. 1, 319: crimen, Liv. 26, 27, 8: fraus, Paul. Sent. 5, 4, 8.—Hence, 2. Subst.: commentum, i, n.
A. (Class.) An invention, fabrication, fiction, falsehood:
ipsis commentum placet, Ter. And. 1, 3, 20: opinionum commenta delet dies, Cic. N. D. 2, 2, 5 (cf. just before: opiniones fictas atque vanas): non sine aliquo commento miraculi, Liv. 1, 19, 5: mixta rumorum, Ov. M. 12, 54: animi, id. ib. 13, 38.—B. Since the Aug. per., sometimes, a contrivance, Liv. 29, 37, 6; Suet. Vesp. 18; Just. 22, 4, 3 al.—
C. Nefanda, a project, plan, Just. 21, 4, 3:
callidum, Dig. 27, 9, 9. —D. A stratagem, in war, Flor. 1, 11, 2.—
E. A rhetorical figure, equiv. to commentatio, = ἐνθύμημα, Vitellius ap. Quint. 9, 2, 107; cf. id. ib. 5, 10, 1.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
com-minīscor (conm-) mentus, ī, dep.
1 MAN-, to devise, invent, contrive: nihil adversus tale alqd, L.: vectigal, L. — To devise falsely, contrive, invent, feign: alquid, T.: nec me hoc commentum putes: deos nihil agentīs: occurrentia nescio quae: crimen ex re fortuitā, L.
Origins
By surface analysis, com- + miniscor. The precise etymology is uncertain, although it probably derives from the affixation of com- + to a term derived from the addition of the inchoative suffix -sco to a term derived from Proto-Indo-European *mn̥yétor. Ultimately from the root *men- (“to think”).