LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

comminātiō

comminātiō f (genitive comminātiōnis)
Classical[kɔm.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[kom.miˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. threat, menace

Declension

declension
formsingularplural
nominativecomminātiōcomminātiōnēs
genitivecomminātiōniscomminātiōnum
dativecomminātiōnīcomminātiōnibus
accusativecomminātiōnemcomminātiōnēs
ablativecomminātiōnecomminātiōnibus
vocativecomminātiōcomminātiōnēs

commĭnātĭo, ōnis, f. id.,
I. a threatening, menacing (rare, but in good prose): orationis tamquam armorum, * Cic. de Or. 3, 54, 206 (cf. Quint. 9, 1, 33): taurorum, Plin. 8, 45, 70, § 181; Dig. 26, 7, 7, § 7.—In plur.: imperiosae, Tiro ap. Gell. 7, 3, 13: Hannibalis, Liv. 26, 8, 3: Tiberii, Suet. Tib. 37.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin comminātiō From comminor + -tiō.

Descendants
  • Italiancomminazione
  • Spanishconminación

Quick answers

What does comminātiō mean in Latin?
comminātiō, a noun, means “threat, menace”.
What is the genitive of comminātiō?
The genitive singular is comminātiōnis. comminātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce comminātiō?
In classical Latin, [kɔm.mɪˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kom.miˈnat.t͡si.o].