adjectivefirst/second-declension adjective
commictus
commictus (feminine commicta, neuter commictum)
Classical[kɔmˈmɪk.tʊs]Ecclesiastical[komˈmik.tus]
Meaning
- adjectivefilthy, foul
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commictus | commicta | commictum |
| genitive | commictī | commictae | commictī |
| dative | commictō | commictae | commictō |
| accusative | commictum | commictam | commictum |
| ablative | commictō | commictā | commictō |
| vocative | commicte | commicta | commictum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commictī | commictae | commicta |
| genitive | commictōrum | commictārum | commictōrum |
| dative | commictīs | commictīs | commictīs |
| accusative | commictōs | commictās | commicta |
| ablative | commictīs | commictīs | commictīs |
| vocative | commictī | commictae | commicta |
commictus, a, um, Part., from commingo.
Origins
Perfect passive participle of commingō.