verbfirst conjugation
commandūcō
commandūcō (present infinitive commandūcāre, perfect active commandūcāvī, supine commandūcātum)
Classical[kɔm.manˈduː.koː]Ecclesiastical[kom.manˈduː.ko]
Meaning
- to chew to pieces
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commandūcō | commandūcābam | commandūcābō | commandūcāvī | commandūcāveram | commandūcāverō commandūcārō |
| 2nd sg. | commandūcās | commandūcābās | commandūcābis | commandūcāvistī commandūcāstī | commandūcāverās commandūcārās | commandūcāveris |
| 3rd sg. | commandūcat | commandūcābat | commandūcābit | commandūcāvit | commandūcāverat commandūcārat | commandūcāverit commandūcārit |
| 1st pl. | commandūcāmus | commandūcābāmus | commandūcābimus | commandūcāvimus | commandūcāverāmus | commandūcāverimus commandūcārimus |
| 2nd pl. | commandūcātis | commandūcābātis | commandūcābitis | commandūcāvistis commandūcāstis | commandūcāverātis commandūcārātis | commandūcāveritis commandūcāritis |
| 3rd pl. | commandūcant | commandūcābant | commandūcābunt | commandūcāvērunt commandūcāvēre, commandūcārunt | commandūcāverant commandūcārant | commandūcāverint commandūcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | commandūcem | commandūcārem | commandūcāverim commandūcārim | commandūcāvissem commandūcāssem |
| 2nd sg. | commandūcēs | commandūcārēs | commandūcāverīs | commandūcāvissēs commandūcāssēs |
| 3rd sg. | commandūcet | commandūcāret | commandūcāverit commandūcārit | commandūcāvisset commandūcāsset |
| 1st pl. | commandūcēmus | commandūcārēmus | commandūcāverīmus commandūcārīmus | commandūcāvissēmus commandūcāssēmus |
| 2nd pl. | commandūcētis | commandūcārētis | commandūcāverītis commandūcārītis | commandūcāvissētis commandūcāssētis |
| 3rd pl. | commandūcent | commandūcārent | commandūcāverint commandūcārint | commandūcāvissent commandūcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | commandūcor | commandūcābar | commandūcābor |
| 2nd sg. | commandūcāris commandūcāre | commandūcābāris commandūcābāre | commandūcāberis commandūcābere |
| 3rd sg. | commandūcātur | commandūcābātur | commandūcābitur |
| 1st pl. | commandūcāmur | commandūcābāmur | commandūcābimur |
| 2nd pl. | commandūcāminī | commandūcābāminī | commandūcābiminī |
| 3rd pl. | commandūcantur | commandūcābantur | commandūcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | commandūcer | commandūcārer |
| 2nd sg. | commandūcēris commandūcēre | commandūcārēris commandūcārēre |
| 3rd sg. | commandūcētur | commandūcārētur |
| 1st pl. | commandūcēmur | commandūcārēmur |
| 2nd pl. | commandūcēminī | commandūcārēminī |
| 3rd pl. | commandūcentur | commandūcārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | commandūcā | commandūcāre |
| pres. 2nd pl. | commandūcāte | commandūcāminī |
| fut. 2nd sg. | commandūcātō | commandūcātor |
| fut. 3rd sg. | commandūcātō | commandūcātor |
| fut. 2nd pl. | commandūcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | commandūcantō | commandūcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | commandūcāre | commandūcārī |
| perfect infinitive | commandūcāvisse commandūcāsse | commandūcātum esse |
| future infinitive | commandūcātūrum esse | commandūcātum īrī |
| present participle | commandūcāns | — |
| perfect participle | — | commandūcātus commandūcāta, commandūcātā, commandūcātae, commandūcātam, commandūcātārum, commandūcātās, commandūcātī, commandūcātōrum, commandūcātōs |
| future participle | commandūcātūrus commandūcātūra, commandūcātūrā, commandūcātūrae, commandūcātūram, commandūcātūrārum, commandūcātūrās, commandūcātūre, commandūcātūrī, commandūcātūrīs, commandūcātūrō, commandūcātūrōrum, commandūcātūrōs, commandūcātūrum | commandūcandus commandūcanda, commandūcandā, commandūcandae, commandūcandam, commandūcandārum, commandūcandās, commandūcande, commandūcandīs, commandūcandōrum, commandūcandōs |
gerundcommandūcandī, commandūcandō, commandūcandumsupinecommandūcātum, commandūcātū
com-mandūco (conm-), no
I. perf., ātum, 1, v. a. (access. form commandū-cor, ātus, 1, v. dep., Lucil. ap. Non. p. 81, 26; p. 123, 27; p. 479, 2 sq.; in trop. signif.), to chew much, chew to pieces, masticate:
linguam, Val. Max. 3, 3, ext. 4: acinos, Plin. 24, 4, 6, § 11; 25, 13, 105, § 165 sq.; Scrib. Comp. 9; 53; 165.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincommandūcō
Latin mandūcō Latin commandūcō From con- + mandūcō.