LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, irregular alternative forms

comedō1

comedō (present infinitive comedere or comēsse, perfect active comēdī, supine comēsum or comēssum or comēstum)
Classical[ˈkɔ.mɛ.doː]Ecclesiastical[ˈkɔː.me.do]

Meaning

  1. to eat or chew up
  2. to consume or devour
  3. to fret or chafe
  4. to waste or squander

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.comedōcomedēbamcomedamcomēdīcomēderamcomēderō
2nd sg.comedis
comēs
comedēbāscomedēscomēdistīcomēderāscomēderis
3rd sg.comedit
comēst
comedēbatcomedetcomēditcomēderatcomēderit
1st pl.comedimuscomedēbāmuscomedēmuscomēdimuscomēderāmuscomēderimus
2nd pl.comeditis
comēstis
comedēbātiscomedētiscomēdistiscomēderātiscomēderitis
3rd pl.comeduntcomedēbantcomedentcomēdērunt
comēdēre
comēderantcomēderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.comedam
comedim
comederem
comēssem
comēderimcomēdissem
2nd sg.comedās
comedīs
comederēs
comēssēs
comēderīscomēdissēs
3rd sg.comedat
comedit, comēst
comederet
comēsset
comēderitcomēdisset
1st pl.comedāmus
comedīmus
comederēmus
comēssēmus
comēderīmuscomēdissēmus
2nd pl.comedātis
comedītis
comederētis
comēssētis
comēderītiscomēdissētis
3rd pl.comedant
comedint
comederent
comēssent
comēderintcomēdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.comedorcomedēbarcomedar
2nd sg.comederis
comedere, comēssis, comēsse
comedēbāris
comedēbāre
comedēris
comedēre
3rd sg.comeditur
comēstur
comedēbāturcomedētur
1st pl.comedimurcomedēbāmurcomedēmur
2nd pl.comediminīcomedēbāminīcomedēminī
3rd pl.comedunturcomedēbanturcomedentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.comedarcomederer
comēsser
2nd sg.comedāris
comedāre
comederēris
comederēre, comēssēris, comēssēre
3rd sg.comedāturcomederētur
comēssētur
1st pl.comedāmurcomederēmur
comēssēmur
2nd pl.comedāminīcomederēminī
comēssēminī
3rd pl.comedanturcomederentur
comēssentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.comede
comēs
comedere
comēsse
pres. 2nd pl.comedite
comēste
comediminī
fut. 2nd sg.comeditō
comēstō
comeditor
comēstor
fut. 3rd sg.comeditō
comēstō
comeditor
comēstor
fut. 2nd pl.comeditōte
comēstōte
—
fut. 3rd pl.comeduntōcomeduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecomedere
comēsse
comedī
perfect infinitivecomēdissecomēsum esse
comēssum esse, comēstum esse
future infinitivecomēsūrum esse
comēssūrum esse, comēstūrum esse
comēsum īrī
comēssum īrī, comēstum īrī
present participlecomedēns—
perfect participle—comēsus
comēssus, comēstus, comēsa, comēsā, comēsae, comēsam, comēsārum, comēsās, comēse, comēsī, comēsīs, comēsō, comēsōrum, comēsōs
future participlecomēsūrus
comēssūrus, comēstūrus, comēsūra, comēsūrā, comēsūrae, comēsūram, comēsūrārum, comēsūrās, comēsūre, comēsūrī, comēsūrīs, comēsūrō, comēsūrōrum, comēsūrōs, comēsūrum
comedendus
comedundus, comedenda, comedendā, comedendae, comedendam, comedendārum, comedendās, comedende, comedendīs, comedendōrum, comedendōs
gerundcomedendī, comedendō, comedendumsupinecomēsum, comēsū

cŏm-ĕdo, ēdi, ēsum (comessum, Prol. ad Plaut. p 102 Ritschl), or estum, 3, v. a. (comesus, the more usual form, Cato, R. R. 58; Varr R. R. 1, 2, 11; Plaut. Trin. 2, 4, 5, Juv 1, 34; Valgius ap. Diom. p. 382 P—Hence, comessurus, Plaut. Ps. 4, 7, 25:
I. comestus, Cato, R. R 50; Cic. Clu. 62, 173, acc. to Prisc. p. 893; and Val. Max. 9, 12, ext. 6, and Didius ap. Diom. l. l.—Contr forms: comes, Plaut. Most. 1, 1, 11: comest, id. ib. 3, 1, 26; id. Trin. 2, 1, 20, id. Truc. 2, 7, 36; Lucil, Titin., Afran., Varr., Cic. Hortens. ap. Non p. 81, 9 sq., comestis, Plaut. Truc. 1, 2, 54: comesse, id. Cas. 4, 1, 21; id. Bacch. 4, 1, 8, id. Most. 1, 1, 13; id. Men. 4, 2, 64; Cic. Fl. 36, 91; Cat. 23, 4: comesses, Mart. 5, 39, 10: comesset, Cic. Sest. 51, 110, Cat. 29, 15: comesto, Cato, R. R. 156, 1.—Old forms: comedim, Plaut. Curc. 4, 4, 4; id. Bacch. 4, 4, 91; Cic. Fragm. ap. Non. p. 83, 32 comedis, Plaut. Trin. 1, 2, 65: comedint, id. Truc. 2, 6, 53), to eat entirely up, to eat, consume (class.; esp. freq. in Plaut.).
I. Prop.: ubi oleae comesae erunt, Cato, R. R. 58: ubi daps profanata comestaque erit, id. ib. 50: quod bibit, quod comest, Plaut. Trin. 2, 1, 20: corbitam cibi Comesse possunt, id. Cas. 4, 1, 21: quid comedent? Ter. Heaut. 2, 3, 14: celerius potuit (venenum) comestum quam epotum in venas permanare? Cic. Clu. 62, 173: ex se enim natos comesse fingitur solitus (Saturnus), id. N. D. 2, 25, 64: quorum Dentes vel silicem comesse possunt. Cat. 23, 4: haec porcis hodie comedenda relinques, Hor. Ep. 1, 7, 19: te muscae comedissent, Sicinius ap. Cic. Brut. 60, 217; and ap. Quint. 11, 3, 129: panem, Afer ap. Quint. 6, 3, 93.—Facetiously: lacertum Largii, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240.—
b. Prov.: tam facile vinces quam pirum volpes comest, Plaut. Most. 3, 1, 32; and: cenà comesā venire, i. e. to come too late; post festum, a day after the fair, Varr. R. R. 1, 2, 11.—
B. Trop.: comedere aliquem oculis, to devour with one's eyes, i. e. to long eagerly for, Mart. 9, 60, 3: se, to consume one's self (by grief, sorrow, etc.), to waste or pine away, Plaut. Truc. 2, 7, 36; so Cic. Hortens. Fragm. ap. Non. p. 81, 29. —
II. Meton., to waste, dissipate, spend, squander: comedunt quod habent, Plaut. Ps. 4, 7, 6; cf.: aurum in lustris, id. Bacch. 4, 4, 91. meam dotem comest, Titin. ap. Non. p. 81, 16: paternam pecuniam, Novius ap. Non. p. 81, 25: nummos, Cic. Att. 6, 1, 25: cura ut valeas, ne ego te jacente bona tua comedim, id. ib. 9, 20, 3: beneficia Caesaris, id. Phil. 11, 14, 37: patrimonium, id. Sest. 52, 111; Quint. 6, 3, 74: rem (sc. familiarem), Cic. Fam. 11, 21, 2: bona, id. Sest. 51, 110; id. Fl. 36, 91; id. Fragm. ap. Non. p. 83, 32; Hor. Ep. 1, 15, 40: cantherium, i. e. its value in money, Cic. Fam. 9, 18, 4.— Hence,
B. Transf. in the lang. of comedy: comedere aliquem, to waste or consume the property of any person, Plaut. Trin. 1, 2, 65; id. Most. 1, 1, 11 sq.; id. Ps. 4, 7, 25; Ter. Eun. 5, 8, 57.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincomedō

Proto-Indo-European *h₁ed- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *h₁édti Proto-Italic *edō Latin edō Latin comedō From con- + edō (“to eat”).

Descendants
  • Vulgar Latin*comēre
noun · masculinethird declension
comedō2
comedō m (genitive comedōnis)
Classical[ˈkɔ.mɛ.doː]Ecclesiastical[ˈkɔː.me.do]

Meaning

  1. glutton, gormandizer
  2. New Latincomedo

Declension

declension
formsingularplural
nominativecomedōcomedōnēs
genitivecomedōniscomedōnum
dativecomedōnīcomedōnibus
accusativecomedōnemcomedōnēs
ablativecomedōnecomedōnibus
vocativecomedōcomedōnēs

cŏmĕdo, ōnis (cŏmĕdus, i, Paul. ex Fest. p. 58, 6 Müll.; cf. Lachm. ad Lucr. p. 139), m. 1. comedo,
I. a glutton, gormandizer, Lucil. ap. Non. p. 11, 9; Varr. ib. p. 93, 21; cf. Paul. l. l.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincomedō

Proto-Indo-European *h₁ed- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *h₁édti Proto-Italic *edō Latin edō Latin comedō Proto-Indo-European *-ōder. Proto-Indo-European *-Hōder.? Latin -ō Latin comedō From comedō (“to eat”) + -ō.

Quick answers

What does comedō mean in Latin?
comedō, a verb, means “to eat or chew up; to consume or devour; to fret or chafe”.
What are the principal parts of comedō?
comedō, comedere, comēdī, comēsum (third conjugation, irregular alternative forms).
How do you pronounce comedō?
In classical Latin, [ˈkɔ.mɛ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔː.me.do].
Where does comedō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin comedō.