noun · masculinesecond declension
collībertus
collībertus m (genitive collībertī)
Meaning
- A fellow freedman
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | collībertus conlībertus | collībertī conlībertī |
| genitive | collībertī conlībertī | collībertōrum conlībertōrum |
| dative | collībertō conlībertō | collībertīs conlībertīs |
| accusative | collībertum conlībertum | collībertōs conlībertōs |
| ablative | collībertō conlībertō | collībertīs conlībertīs |
| vocative | collīberte conlīberte | collībertī conlībertī |
col-lībertus (conl-), i, m.,
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincollībertus
Latin lībertus Latin collībertus From con- + lībertus.