adjectivethird-declension two-termination adjective
collaudābilis
collaudābilis (neuter collaudābile, adverb laudābiliter)
Classical[kɔl.lau̯ˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kol.lau̯ˈdaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationpraiseworthy in all respects, laudable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | collaudābilis | collaudābilis | collaudābile |
| genitive | collaudābilis | collaudābilis | collaudābilis |
| dative | collaudābilī | collaudābilī | collaudābilī |
| accusative | collaudābilem | collaudābilem | collaudābile |
| ablative | collaudābilī | collaudābilī | collaudābilī |
| vocative | collaudābilis | collaudābilis | collaudābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | collaudābilēs | collaudābilēs | collaudābilia |
| genitive | collaudābilium | collaudābilium | collaudābilium |
| dative | collaudābilibus | collaudābilibus | collaudābilibus |
| accusative | collaudābilīs collaudābilēs | collaudābilīs collaudābilēs | collaudābilia |
| ablative | collaudābilibus | collaudābilibus | collaudābilibus |
| vocative | collaudābilēs | collaudābilēs | collaudābilia |
collaudābĭlis (conl-), e, adj. collaudo,
I. worthy of praise in every respect, Prud. Ham. 694.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin collaudābilis From collaudo + -bilis.