LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Collātīnus1

Collātīnus (feminine Collātīna, neuter Collātīnum)
Classical[kɔl.laːˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[kol.laˈtiː.nus]

Meaning

  1. adjectiveOf, or from, Collatia

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeCollātīnusCollātīnaCollātīnum
genitiveCollātīnīCollātīnaeCollātīnī
dativeCollātīnōCollātīnaeCollātīnō
accusativeCollātīnumCollātīnamCollātīnum
ablativeCollātīnōCollātīnāCollātīnō
vocativeCollātīneCollātīnaCollātīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeCollātīnīCollātīnaeCollātīna
genitiveCollātīnōrumCollātīnārumCollātīnōrum
dativeCollātīnīsCollātīnīsCollātīnīs
accusativeCollātīnōsCollātīnāsCollātīna
ablativeCollātīnīsCollātīnīsCollātīnīs
vocativeCollātīnīCollātīnaeCollātīna

Collātīnus, a, um, v. Collatia, II.

Origins

Derived from Collātia (“name of a town”) + -īnus (“-an”, adjectival derivational suffix).

proper noun · masculinesecond declension
Collātīnus2
Collātīnus m (genitive Collātīnī)
Classical[kɔl.laːˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[kol.laˈtiː.nus]

Meaning

  1. A Roman cognomen — famously held by
  2. Lucius Tarquinius Collatinus, a Roman consul

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCollātīnusCollātīnī
genitiveCollātīnīCollātīnōrum
dativeCollātīnōCollātīnīs
accusativeCollātīnumCollātīnōs
ablativeCollātīnōCollātīnīs
vocativeCollātīneCollātīnī

Origins

Derived from Collātia (“name of a town”) + -īnus (“-an”, adjectival derivational suffix).

Quick answers

What does Collātīnus mean in Latin?
Collātīnus, a adjective, means “Of, or from, Collatia”.
How do you pronounce Collātīnus?
In classical Latin, [kɔl.laːˈtiː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kol.laˈtiː.nus].