LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

collāris

collāris (neuter collāre)
Classical[kɔlˈlaː.rɪs]Ecclesiastical[kolˈlaː.ris]

Meaning

  1. relationaltwo terminationneck
  2. two terminationcollared

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecollāriscollāriscollāre
genitivecollāriscollāriscollāris
dativecollārīcollārīcollārī
accusativecollāremcollāremcollāre
ablativecollārīcollārīcollārī
vocativecollāriscollāriscollāre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecollārēscollārēscollāria
genitivecollāriumcollāriumcollārium
dativecollāribuscollāribuscollāribus
accusativecollārīs
collārēs
collārīs
collārēs
collāria
ablativecollāribuscollāribuscollāribus
vocativecollārēscollārēscollāria

collāris, e, adj. collum,
I. pertaining to the neck: offa, Petr. 56, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kʷel-der.?
  2. Latincollāris

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin collāris From collum (“the neck”) + -āris (“adjective-forming suffix”).

Quick answers

What does collāris mean in Latin?
collāris, a adjective, means “neck; collared”.
How do you pronounce collāris?
In classical Latin, [kɔlˈlaː.rɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kolˈlaː.ris].
Where does collāris come from?
Proto-Indo-European *kʷel-der.? → Latin collāris.