adjectivethird-declension two-termination adjective
collāris
collāris (neuter collāre)
Classical[kɔlˈlaː.rɪs]Ecclesiastical[kolˈlaː.ris]
Meaning
- relationaltwo terminationneck
- two terminationcollared
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | collāris | collāris | collāre |
| genitive | collāris | collāris | collāris |
| dative | collārī | collārī | collārī |
| accusative | collārem | collārem | collāre |
| ablative | collārī | collārī | collārī |
| vocative | collāris | collāris | collāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | collārēs | collārēs | collāria |
| genitive | collārium | collārium | collārium |
| dative | collāribus | collāribus | collāribus |
| accusative | collārīs collārēs | collārīs collārēs | collāria |
| ablative | collāribus | collāribus | collāribus |
| vocative | collārēs | collārēs | collāria |
collāris, e, adj. collum,
I. pertaining to the neck:
offa, Petr. 56, 8.Origins
- Proto-Indo-European*kʷel-der.?
- Latincollāris
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin collāris From collum (“the neck”) + -āris (“adjective-forming suffix”).