proper noun · masculinefirst declension
Coitae
Coitae m pl (genitive Coitārum)
Classical[ˈko.ɪ.tae̯]Ecclesiastical[ˈkɔː.i.te]
Meaning
- masculinepluralA tribe settled near the course of the Tanais, mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Coitae |
| genitive | — | Coitārum |
| dative | — | Coitīs |
| accusative | — | Coitās |
| ablative | — | Coitīs |
| vocative | — | Coitae |