noun · masculinefirst declension
clepta
clepta m (genitive cleptae)
Classical[ˈkɫɛp.ta]Ecclesiastical[ˈklɛp.ta]
Meaning
- masculineA thief
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | clepta | cleptae |
| genitive | cleptae | cleptārum |
| dative | cleptae | cleptīs |
| accusative | cleptam | cleptās |
| ablative | cleptā | cleptīs |
| vocative | clepta | cleptae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek κλέπτης (kléptēs).