proper noun · masculinethird declension
Cison1
Cison m sg (genitive Cisonis)
Classical[ˈkɪ.sɔn]Ecclesiastical[ˈt͡ʃiː.s̬on]
Meaning
- masculinesingularKishon river
Quinque sunt torrentes. Crudelitatis et malitiae, qui est Cison, apud quem Jabin occiditur
1839, Curis Mabillon, Opera Omnia, Paris: Gaume Fratres, page 1554:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cison | — |
| genitive | Cisonis | — |
| dative | Cisonī | — |
| accusative | Cisonem | — |
| ablative | Cisone | — |
| vocative | Cison | — |
Origins
Learned borrowing from Ancient Greek Κίσων (Kísōn).